احساس شادمانی؛ تجربه‌ای همگانی

به عبارت دیگر افرادی که ویژگی‌های شخصیتی ثابتی دارند به علت نوع نگرشی که به گذشته،‌ حال و آینده دارند بیشتر احساس شادمانی می‌کنند.

به طور کلی افرادی که برون‌گرا هستند در مقایسه با افراد تندخو و خودشیفته بیشتر احساس شادمانی می‌کنند. حقیقت این است که هیچ قانون و قاعده علمی برای شاد بودن و شاد زیستن وجود ندارد و شادی را می‌توان به اشکال مختلفی در زندگی افراد مشاهده کرد. البته به گفته روانپزشکان عوامل متعددی می‌تواند در احساس خوشبختی و شادمانی موثر باشد که با استفاده از این عوامل می‌توان زمینه مناسبی را برای احساس شادمانی و خوشبختی فراهم کرد. این که شخصیت ما انسان‌ها می‌‌تواند در احساس شادمانی تاثیر‌گذار باشد خبر مسرت‌ بخشی است چرا که این خبر به این معنی است که راه را یافته و تنها باید با ایجاد تغییراتی در ویژگی‌های شخصیتی خود دیدگاه خود را نسبت به گذشته تغییر دهیم و به استقبال شادمانی برویم. اگرچه شاید ایجاد چنین تغییراتی در شخصیت افراد در ابتدا قدری مشکل به نظر برسد، اما محققان روان‌شناسی بر این باورند که یادآوری خاطرات خوب و شیرین و تغییر دیدگاه نسبت به خاطرات تلخ و دردناک بهترین روش برای افزایش میزان رضایتمندی افراد از زندگی خواهد بود.

براساس یافته‌های به دست آمده از مطالعاتی که در 30 سال گذشته انجام شده است، شخصیت افراد می‌تواند شاخص مناسبی برای پیش‌بینی میزان رضایتمندی افراد از زندگی آنها باشد. دیدگاه‌ ما انسان‌ها درباره گذشته، حال و آینده هر کدام به نوبه خود در احساسی که نسبت به زندگی کنونی خود داریم تاثیرگذار هستند. افرادی که تصور می‌کنند سرنوشت، زندگی آینده آنها را رقم خواهد زد و خودشان هیچ نقشی در تغییر مسیر زندگی آینده‌شان نخواهند داشت نیز کمتر احساس شادمانی می‌کنند، اما در این میان دیدگاه افراد نسبت به زندگی گذشته و یادآوری اتفاقات تلخ و ناگوار گذشته بیشترین تاثیر را خواهد داشت و آنچه مسلم است این که همه می‌توانند شادمانی را تجربه کنند و هیچ گونه محدودیتی در این زمینه وجود ندارد و این خود ما هستیم که با دیدگاه‌های نادرستمان مسیر شادی را به روی خودمان می‌بندیم. پس بیایید ویژگی‌های شخصیتی خود را به گونه‌ای تغییر دهیم که ما هم بتوانیم شادمانی را احساس کنیم.

زهرا هداوند