چه‌کسی داریوش را کشته است؟

من با مقتول دوست صمیمی‌ بودیم

نه این‌طور نیست، ما رابطه خوبی داشتیم، من اصلا نمی‌دانم چرا مادرش این‌کار را کرده‌، من اصلا رفت‌و آمدی با مادر داریوش نداشتم. وقتی داریوش 2 ماهه بود پدر و مادرش از هم جدا شدند و مادر داریوش دیگر سراغی از او نگرفت و داریوش پیش خاله من که مادربزرگش می‌شد، بزرگ شد. چند سال بعد مادر داریوش ازدواج کرد و چند فرزند دیگر به دنیا آورد، اما باز هم داریوش پیش خاله من زندگی می‌کرد. اگر این زن راست می‌گوید و دلسوز بچه‌اش است خب در این سال‌ها کجا بوده و چرا دنبال پسرش نبود. او آمده که زندگی مرا سیاه کند.

نرگس متهم ردیف دوم این پرونده و همسر مقتول است. آن‌طور که در پرونده بازتاب داشته‌ است این زن همه‌ کارهای بانکی شوهرش را انجام می‌داده و در جریان معاملات او بوده‌ است، اما خودش این موضوع را انکار می‌کند. نرگس در مورد آنچه اتفاق افتاده ‌است، می‌گوید: 8 سال با شوهرم زندگی کردم. او را دوست داشتم و زندگی خوبی داشتیم. ما 3 فرزند داشتیم. شوهرم اعصابش ضعیف بود، گاهی من را کتک می‌زد اما من را دوست داشت. هیچ‌چیز برای من و بچه‌ها کم نمی‌گذاشت. من هم‌ کارهای بانکی‌اش را انجام می‌دادم. پول زیردستش زیاد بود. 30 میلیون، 40 میلیون. این‌طور پول می‌آمد و می‌رفت. اما من هیچ‌وقت خبر نداشتم که ماجرا چیست. به من نمی‌گفت با چه کسانی رفت‌وآمد می‌کند.فقط به بانک می‌رفتم چک را به حساب می‌گذاشتم و بعد که وصول شد پول را می‌گرفتم و به شوهرم می‌دادم.

او در مورد این‌که چرا ماجرای گمشدن شوهرش را دیر خبر داده‌ می‌گوید: شوهرم مرد غیرتی‌‌ای بود. دوست نداشت کسی از دوستانش من را ببیند و برای انجام معاملاتش هم اتاقی جداگانه درست کرده‌ بود که یک درش به حیاط خانه باز می‌شد و من کسی را نمی‌دیدم، اما می‌دانستم که شوهرم نزول‌خوار است و می‌دانستم که قاچاق سوخت می‌کند، چون هرچند وقت یک‌بار او را می‌گرفتند و چند روزی در بازداشت می‌ماند. روز حادثه هم وقتی از شهرستان برگشت نیم‌ساعتی پیش ما بود و بعد رفت. گفت می‌روم و برمی‌گردم. من هم فکر می‌کردم باز او را به جرم قاچاق سوخت گرفته‌اند. صبر کردم تا بیاید. وقتی نیامد به پلیس خبردادم. او در مورد هوویش می‌گوید: باردار بودم که شوهرم رفت و زنی را صیغه کرد. اول خیلی ناراحت شدم اما بعد چون هوویم زن بدبختی بود، تصمیم گرفتم او را بپذیرم. استراحت مطلق بودم و نمی‌توانستم با همسرم رابطه‌ای داشته ‌باشم و او هم به همین خاطر ازدواج کرده ‌بود. به هرحال برای من کم نمی‌گذاشت. دوستش داشتم و خیلی روزگار خوبی داشتیم. از وقتی او رفت من هم به آوارگی افتادم. در خانه‌های مردم کار می‌کنم و بچه‌هایم را به دندان می‌کشم.

خانواده‌اش از من نمی‌پرسند که بچه‌‌ها را چطور بزرگ می‌کنی و من آواره شده‌ام. من و برادرم تاوان صداقتمان را می‌دهیم. داریوش دشمنان زیادی داشت و خیلی‌ها را بدبخت کرده ‌بود. حالا تاوانش را من پس می‌دهم.