جالب است بدانید که از سال 1979 تا مارس 2010 که واکمن به تاریخ فناوری پیوست، بیش از 200 میلیون واکمن در سطح دنیا فروخته شد. از زمانی که استفاده از نوار کاست و ضبطصوت مورد توجه قرار گرفت بسیاری از شرکتهای بزرگ صنعتی در تلاش بودند تا بتوانند ضبطصوتهای کوچکی را که قابل حمل باشد طراحی کنند و سونی اولین شرکتی بود که موفق شد این ایده را عملی کند. در آن زمان واکمنها برای خودشان دنیایی داشتند، اما با جایگزین شدن استاندارد دیجیتال به جای استاندارد آنالوگ و ظهور کامپیوترها و سیستمهای الکترونیکی جدیدی که بر اساس فناوریهای دیجیتال طراحی و ساخته شدند بتدریج واکمنهای سنتی و نوارهای کاست جای خود را به فناوریهای جدید دادند و تنها خاطرهای از آنها در تاریخ فناوری به جا گذاشته شد. سال 1997 نخستین دستگاه پخش صوتی دیجیتال رونمایی شد و پس از آن در اواخر دهه 1990 میلادی استفاده از واکمنهای دیجیتالی یا همان MP3 player ها مورد توجه شمار زیادی از علاقهمندان به موسیقی قرار گرفت.
MP manها نسل اول سیستمهای پخش فایلهای صوتی با فرمت mp3 که مجهز به یک حافظه 32 مگابایتی بودند. به عبارت دیگر این دستگاه تنها قابلیت ذخیرهسازی 8 قطعه موسیقی 4 دقیقهای را داشت و این در حالی بود که قیمت آن 250 دلار بود. پس از آن سیستمهای جدیدی برای پخش فایلهای صوتی mp3 به بازار عرضه شد که هر کدام آنها از قابلیتهای منحصر بهفردی در مقایسه با دیگر رقبای خود برخوردار بودند و امکانات مختلفی برای ضبط صدا و رادیو هم به آنها افزوده شده بود. به این ترتیب سلطه واکمنهای سنتی که گاهی دلمان برای آنها تنگ میشود از اواخر دهه 1990 به پایان رسید. سال 2001 که بسیاری از آن به عنوان نقطه عطفی در تاریخ ساخت سیستمهای پخش موسیقی نام میبرند استیو جابز، ipod (آیپاد) و نرمافزار itunes (آیتیونز) را عرضه کرد که برای نخستین بار امکان بارگذاری قانونی موسیقی را در اختیار کاربران قرار میداد. این فناوری و نرمافزار اختصاصی که برای بارگذاری فایلهای صوتی طراحی شده بود نقش بسیار مهمی در افزایش تعداد علاقهمندان به این عرصه داشت و پس از آنها سیستمهای مختلفی با قابلیت پخش فایلهایی با فرمت mp3 تلاش کردند تا بتوانند بازار را از دستان Ipod ربوده و از آن خود سازند، اما در این سالها همچنان آیپاد و فناوریهای مشابهی که توسط شرکت اپل طراحی و ساخته شدند قدرت را در دست داشتهاند.
فرگل غفاری
منبع: wired