حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
از ماشین پیاده میشوید و با پرداخت ورودی وارد محوطه میشوید.
آنجا سیاهچادرهایی برپا شده که شما را قدری با لباسها ، پخت نان و محل زندگی ایل قشقایی آشنا میکند.چوببازی یکی از برنامههایی است که با صدای سازهای محلی توجه شما و سایر گردشگران را جلب میکند. پس از اذان مغرب هم مراسم نمادین خواستگاری ایلیاتیها و چند برنامه دیگر را میتوانید ببینید.
نگران شام هم نباشید. آنجا آش محلی با نان دستپخت زنان قشقایی مهیاست؛ بعد از آن هم میتوانید چای نوشجان کنید. تا یادم نرفته بنویسم که موقع ورود یا خارج شدن هم فالوده شیرازی با شربت آلبالو و آب لیمو مهیاست.
زندگی بدون تکنولوژی
آنچه در این جشن از همه مهمتر است، راهاندازی کمپ یا چادرهایی به سبک ایل است. گردشگرانی که مایل باشند میتوانند از یک تا 3 شب در این چادرها زندگی کنند؛ البته زندگی به شیوه قشقاییها. شبها از برق خبری نیست؛ فانوسی هست برای روشنشدن چادر. آب لولهکشی هم در دسترس نیست. آنجا زندگی در طبیعت را تجربه میکنید، چیزی که خیلیها برای دیدن و همراه شدنش، صدها کیلومتر راه میروند.

صبح اما نان ، کره ، پنیر وشیر محلی میخورید و مینوشید. اگر بخواهید گوسفندان را هم به چرا میبرید. ناهار و شام هم از غذاهای محلی آماده میشود و... بعد از شام هم بیشتر با آداب و رسوم ایل قشقایی آشنا میشوید. موسیقی محلی زنده میبینید و میشنوید؛ قصهخوانی را تجربه میکنید و تا پاسی از شب در دل طبیعت زندگی میکنید.
نیلوفر اسعدیبیگی
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....