2 خبر سینمایی

خبر دوم: یکی از سینماهای تهران که در زمره سینماهایی بود که باید در روز سه‌شنبه بلیت‌هایش را نیم‌بها عرضه می‌کرد، بدون هیچ‌گونه رودربایستی در برابر تماشاگران کنجکاو مقاومت می‌کند و حاضر به فروش نیم‌بهای بلیت‌‌هایش نمی‌شود.

با مطالعه این دو خبر به این نتیجه می‌رسیم که اوضاع نمایش در سینماها آنقدرها هم که فکر می‌کنم نظم و مقررات درستی ندارد. مدیر سالنی که برقش قطع شده، با عذرخواهی از تماشاگران گفته هیچ‌گونه بدهی‌ای به اداره برق نداشته و نمی‌داند چرا این اتفاق افتاده است. به فرض که حرف‌های او درست باشد؛ اما آیا پردیسی چند سالنه که همزمان حدود هزار تماشاگر را در خود جا می‌دهد نباید مجهز به برق اضطراری باشد تا در موارد مشابه نه بلیت تماشاگرانش را پس بدهد و متحمل ضرر بشود، نه خبرش در رسانه‌ها بپیچد و اعتبار این سینما به خطر بیفتد و نه مدیرانش مجبور به عذرخواهی بشوند؟ اما خبر دوم از واقعیتی جالب خبر می‌دهد؛ خیلی از سینماهای تهران قانون فروش بلیت نیم‌بها در یکی از روزهای هفته را اصلا قبول ندارند. چرایش هم معلوم نیست و جالب این‌که قانونگذاران و مدیران بخش اکران هم این دوگانگی را پذیرفته‌اند. بیچاره تماشاگری که با خواندن خبر فروش بلیت سینماها در روزهای سه‌شنبه به طور نیم‌بها، بی‌خبر از همه جا به سینمایی سر می‌زند، اما می‌فهمد از این خبرها هم نیست و باید در تهران سینماهایی را پیدا کند که مشمول این قانون هستند. اگر قانونی وضع می‌شود (با در نظر گرفتن منافع و مصالح سینمای کشور) باید همه‌گیر باشد، نه این که هر سینمایی که دلش خواست بلیت‌هایش را نیم‌بها بفروشد و هر سینمایی که نخواست این کار را نکند. تکلیف تماشاگر این وسط چه می‌شود؟