کاکای جدید در راه چلسی

یکی از نمودهای بزرگ این قضیه در مسابقه برزیل با ساحل عاج که واپسین بازی هر دو کشور در گروه ششم رقابت‌ها بود، رویت شد.

در این مسابقه برزیل تا وقت تلف شده با حساب 2-3 از رقیب قدرتی و آفریقایی‌اش عقب بود. توپی که به منتهی‌الیه خط کناری زمین ارسال شده بود، راهی اوت بود که لوکاس پیازون از راه رسید و آن را در جریان بازی نگه داشت و بلافاصله یک پاس دقیق در عرض به مقصد 18 قدم ساحل عاج برای یارش ادریان فرستاد و ادریان که عضو باشگاه فلامنگو است، با خونسردی‌ای مشابه توپ را گل کرد تا نتیجه بازی 3-3 شد.

بدون شک اگر سرعت انتقال و بینش پیازون در کار نبود، زرد و آبی‌پوشان قادر به فرار از شکست مسلم در برابر رقیب آفریقایی خود در آن لحظات خطیر نبودند. این که پیازون فقط 18 سال سن داشته باشد، عجیب‌ترین قسمت قضیه و نکته‌ای باورنکردنی است، اما حقیقت دارد. این اولین جام جهانی لوکاس است و همین مساله بر ارزش کار او می‌افزاید. امرسون اویلا مربی تیم ملی نوجوانان برزیلی می‌گوید: «حسن بزرگ لوکاس پیازون هوش سرشار اوست. اگر غیر از این بود او نمی‌توانست در آخرین ثانیه‌های یک مسابقه سنگین فیزیکی و پایاپای، آن پاس گل را بفرستد. گاهی فکر می‌کنم او بیش از حد خونسرد است و اگر بیشتر و سریع‌تر عصبی شود کار ما به لحظات آخر نمی‌کشد، اما نمی‌توانم طبیعت او را عوض کنم.»

پیازون معترف است که حتی برخی کارهای بزرگ او نیز محصول اتفاقات لحظه‌ای مسابقه و در زمان‌هایی است که از قبل نمی‌شود آنها را حدس زد و بازیکنی را می‌طلبد که همیشه بیدار و مترصد فرصت‌ها باشد. به گمان او این‌گونه بازیکنان در اردوی برزیل کم نیستند، اما آنچه در جام جهانی اخیر رویت شد، برخلاف ادعای او نشانگر مساله‌ای متفاوت و ثابت‌‌کننده این مساله بود که فقط تعداد انگشت‌شماری از بازیکنان می‌توانند قوه ادراکی همچون او از لحظات و ثانیه‌ها در یک مسابقه داشته باشند و بسرعت تصمیم‌گیری و اقدام کنند.او حتی در مسابقه مورد بحث، گل اول برزیلی‌ها را هم در دروازه ساحل عاج جای داده بود. برزیل همیشه یکی از مدعیان اصلی فتح جام‌های جهانی نوجوانان بوده و با این که آفریقایی‌ها نیز سال‌هاست در این مسابقات خوش می‌درخشد، اما کمتر کسی با اعجاز فردی نوجوانان برزیل در این رقابت‌‌ها برابری کرده است. پیازون در اوایل تابستانی که می‌تواند مقدمه‌ای بر تابستان‌ها و سال‌هایی بسیار بهتر برای او در فوتبال اروپا باشد، می‌گوید: «دشواری جام‌های جهانی، فضای سنگین و پُر استرسی است که دارند. در شرایط عادی شاید بسیاری از توپ‌هایی که ما در جام امسال در خاک مکزیک از دست دادیم، گل می‌شدند اما ما یاد گرفته‌ایم که حتی بردهای خفیف در این شرایط دشوار روحی برای صعود کفایت می‌کند.»

نباید از حق گذشت که تیم اعزامی برزیل به رقابت‌های اخیر جام جهانی نوجوانان 2011 در مکزیک، فن و ظرایف فوتبال را نیک می‌شناخت و بازی ترکیبی زیبایی را به اجرا می‌گذاشت و به محض این که فرصت مهیا می‌شد، با حرکات «یک ـ دو» و با استفاده از ترکیب‌های 2 و 3 نفره در نقاط مختلف زمین مترصد زدن ضربات نهایی می‌ماند. برزیل 2011 نفرات باهوش دیگری همچون اده میلسون را هم در ترکیب خود داشت و به‌رغم برخی مشکلات فنی و راه‌هایی که رقبایی چون استرالیا و دانمارک سعی در ناهموارسازی آن برای آنها داشتند، از گروهش بالا رفت و از هیچ‌یک از سایر صعودکنندگان کمتر و پایین‌تر نشان نداد. با وجود این امرسون اویلا که پیشتر هم نامش آمد، در مقام سرمربی برزیل، لوکاس را چیز دیگری می‌داند و می‌گوید: «شاید در بازی‌های تیم سائوپولو در لیگ برزیل به اندازه کافی از او استفاده نشود، اما وی در همان دقایق اندک هم درخشیده است، مطمئنم که او بعد از الحاقش به چلسی، در این باشگاه لندنی هم تاثیرات مشابهی خواهد داشت.»

نوع بازی لوکاس پیازون طوری است که او را با کاکا قیاس کرده‌اند. او مثل کاکا بسیار سریع و قوی نیست، اما هوش فراوان وی به او این امکان را می‌بخشد که با ارسال دقیق‌ترین پاس‌ها و انجام موثرترین و غافلگیرکننده‌ترین حرکات پایه‌گذار گل‌های حساسی برای تیم ملی نوجوانان برزیل و حتی باشگاه سائوپولو در زمان رویکرد این باشگاه به وی باشد.

گفته می‌شود که بر سر انتقال پیازون به چلسی از ژانویه 2012 (دی 1390)‌ تفاهم نهایی برقرار و کار نهایی شده است و این از دست قضا و قدر و شاید هم در بردارنده مفاهیمی ویژه و نویدهایی خاص است که در ماه‌های اخیر پیوسته صحبت از انتقال کاکا هم به چلسی در میان بوده، زیرا وی در رئال مادرید یا مصدوم بوده یا با بازی بیش از حد فانتزی‌اش نتوانسته است انتظارها را برآورده کند. اما چه کاکا هم به استمفورد بریج بیاید و چه خیر پیازون می‌داند که تست اصلی او تازه در راه است و در چلسی باید همان‌قدر موفق باشد که کاکا در بدو استقرارش در آث.میلان بود. کاکا هم در سال 2003 از سائوپولو به اروپا آمد و 9 سال بعد از آن روزها، تاریخ به شکلی مشابه در حال تکرار شدن برای لوکاس پیازون است و بعید می‌نماید او گله‌ای از شرایط موجود داشته باشد و دور از ذهن است که او بخش‌هایی از کارهای بزرگ سلف خود ـ کاکا ـ را در اروپا تکرار نکند.