با اورژانس تماس بگیرید. اگر غریق، هوشیار است از دسته بلند جارو، چوب بلند یا یک شاخه برای نجات و بیرون کشیدن او از آب استفاده کنید.
مطمئن شوید که محل استقرارتان محکم و امن است. یک طناب یا وسیلهای را که بتوانید روی آب شناور بماند به سوی غریق پرتاب کنید. اگر چیزی در دسترس ندارید و مهارت شنا کردن دارید به سمت غریق شنا کنید.
از تماس خیلی نزدیک با غریق بپرهیزید، زیرا فرد وحشتزده ممکن است شما را به زیر آب بکشد. اگر غریق هوشیار نیست او را به سمت قسمت کمعمق آب یا کناره استخر بکشید.
سر غریق را بیرون از آب نگه دارید. تنفس غریق را بررسی کنید. اگر غریق تنفس ندارد یا تنفس غیرموثری دارد، بلافاصله تنفس دهان به دهان به او بدهید و عملیات احیای قلبی ـ ریوی را با نسبت 30 ماساژ قلبی با 2 تنفس مصنوعی انجام دهید. تا رسیدن اورژانس عملیات احیا را متوقف نکنید.
در صورتی که فرد غرق شده دچار کاهش سطح هشیاری بوده، ولی تنفس طبیعی دارد، او را در وضعیت بهبود قرار دهید. بیمار را به یکی از پهلوهایش بخوابانید و تا زمان رسیدن اورژانس وضعیت تنفسی بیمار را کنترل کنید.
از تلاش برای تخلیه مایع از ریه بیمار خودداری کنید. چون آب به عنوان جسم خارجی در نظر گرفته نمیشود و حتی در برخی موارد به خاطر اسپاسم حنجره، آب داخل ریهها نمیشود.
لباسهای خیس غریق را خارج کنید، روی او را با پتو بپوشانید و از اتلاف درجه حرارت بدنش جلوگیری کنید.
احتمال آسیب ستون فقرات را بخصوص در افرادی که پیش از غرق شدن شیرجه زده یا الکل مصرف کردهاند، در نظر داشته باشید.
کارشناسان اورژانس هشدار میدهند هنگام بیرون بردن بیمار از آب در صورت امکان از تنفس دهان به بینی استفاده کنید. در صورت استفراغ، غریق را به یک پهلو برگردانید تا از برگشت محتویات معده و آسپیراسیون جلوگیری شود.
بچهها و آببازی
بچهها را در زمان آببازی تنها نگذارید. شیرخواران و کودکان را حتی یک لحظه هم در حمام یا لگن آب تنها نگذارید و اگر به دلایلی مثل زنگ تلفن مجبور به ترک حمام شدید، آنان را نیز همراه خود ببرید. وقتی کودک را به ساحل دریا میبرید به دستش بازوبند نجات ببندید یا از جلیقه نجات استفاده کنید.
اطراف حوض حیاط را نردهکشی کنید یا روی آن را با حفاظ سیمی بپوشانید. به یاد داشته باشید شنا باید در سنین پایین آموخته شود. بازی با تیوپ و قایقهای بادی خطرناک است، چون جریان آب میتواند آنها را به وسط دریا و قسمتهای عمیق براند.