وقتی از ماتیچ در مورد مهمترین حادثه زندگیاش میپرسیم او از آمدنش به ایران به عنوان یک حادثه یاد میکند و میگوید: زندگی من با کارم عجین شده است.
من یک حرفهای هستم که به مسافرتهای دائم و اقامتهای موقت عادت دارم. البته از وقتی به ایران آمدم خانوادهام به ایران آمدند در حالی که طبق قراردادم من حق رفت و برگشت داشتهام، بنابراین بودن آنها باعث شده دلتنگیهای دوری از کشورم را تا حدی از یاد ببرم. بویژه که برخورد همه اهالی بسکتبال و به طور کل، مردم ایران با من خیلی گرم و صمیمی است.
مردم ایران مهربان و بافرهنگ هستند. قبل از آمدن به ایران توقع نداشتم که کشوری تا این حد با فرهنگ و دارای مردم تحصیلکرده باشد، اما از وقتی آمدهام و اینجا زندگی میکنم به این نکات پی بردهام. در حالی که قبلا تبلیغات زیادی علیه ایران شنیده بودم که تردیدهایی را برای من و خانوادهام در عقد قرارداد با فدراسیون بسکتبال به وجود آورده بود، اما الان خوشحالم که انتخاب درستی داشتم و تردیدها را کنار زدم.
ایران برخلاف همه آن ادعاها کشوری بافرهنگ است که مردم آن میخواهند در امنیت و رفاه زندگی کنند و روی پای خود بایستند که این هدف برای مردم هر کشوری موجب مباهات است. وسلین اضافه میکند اگر از نظر حرفهای هم بخواهم صحبت کنم باید بگویم که ایران در بسکتبال بازیکنان بزرگ و خوبی دارد که آینده روشنی دارند. در اینجا فدراسیون بسکتبال تمام هم و غم خودش را گذاشته تا بازیکنان در شرایط بسیار مناسبی تمرین کنند و من هم از اختیارات خوبی برخوردارم که از این بابت از فدراسیون بسکتبال تشکر میکنم. به همین خاطر زندگی در ایران یک حادثه بسیار زیبا در زندگی من و خانوادهام است.
مرتضی آخوندی عکاسی که توانست آخرین لحظه وداع خانوادههای داغدار میناب را ثبت کند، از جزئیات آن روز خاص میگوید
نادر فریادشیران در گفت و گوی اختصاصی با جام جم آنلاین؛
بهروز سلطانی در گفت وگو با جام جم آنلاین.