همچنین بلندگوهای دوبانده بسیار سنگین که عاشقان موسیقی با هر سختی آن را در دشت و دمن به همراه میکشیدند، امروز تبدیل به وسیلهای بسیار کوچک شده است با توانمندیهای بسیار زیاد که توانایی دهها کاست را در حجمی بسیار کوچک جمع کرده است.
اما اگر بخواهیم نگاهی متناسب داشته باشیم، میزان استفاده از فناوری در سفر چگونه باید باشد؟ کم، زیاد یا..؟ برخی افراد به خاطر اینکه جانب همه را نگه دارند، گزینه متوسط را انتخاب میکنند، اما من فکر میکنم به گونه دیگری میتوان به این پرسش پاسخ داد. پاسخ من این است که استفاده از فناوری در سفر باید به اندازه پاسخگویی به نیازها و علایق باشد و البته متناسب با هدف سفر.
به عنوان مثال بارها در سفر دیدهام که افراد رایانه قابل حمل بسیار گرانقیمت را همراه دارند یا اینکه آخرین مدلهای دوربینهای دیجیتالی فیلمبرداری که بیشتر میتواند مورد استفاده متخصصان قرار گیرد. در بسیاری مواقع این قبیل محصولات نهتنها کارایی خاصی ندارد، بلکه خود میشود سرآغاز مشکلات.
بسیار اتفاق افتاده است که به دلیل مشغلههای فراوان در سفر یک وسیله بسیار گرانبها گم شده یا آسیبدیده است. بسیار اتفاق افتاده است که به دلیل عدم تخصص افراد در استفاده از این فناوریهای جدید، دریغ و افسوس از کمترین استفاده از آنها و تنها کارکردشان، سنگین کردن کولهبار بوده است.
فناوری در سفر ارتباط مستقیم با هدف سفر دارد. به عنوان مثال، در سفرهای طبیعتگردی سنگین مانند کوهنوردی بهتر است میزان وسایل همراه حداقل باشد. در سفرهای خانوادگی هر چند محدودیت کمتری وجود دارد، اما نباید فراموش کرد که سفر یک فرصت کوتاه است. بارها پیش آمده بسیاری از وسایلی که همراه خود برمیداریم نهتنها کمترین استفادهای در طول سفر ندارد، بلکه باعث ایجاد دردسر جمعآوری، حفاظت و مراقبت از آن وسیله نیز شدهایم. علاوه بر هدف سفر، مهم این است که علایق خود را نیز بدرستی بشناسیم. به عنوان مثال فردی که علاقه زیادی به عکاسی دارد به جای حمل رایانه شخصی در طول سفر میتواند دو حافظه موقت با حجم بالا برای خود تهیه کند و به این ترتیب کولهبار خود را نیز سبک کند. فردی که به موسیقی علاقهمند است میتواند از قبل برنامهریزی کند و به عنوان مثال تمام آهنگهای مورد علاقه خود را روی یک لوح فشرده یا فلش ضبط کند و از حمل بیمورد وسایل حجیم و سنگینتر جلوگیری کند.
مریم چهاربالش