چه زندان دلبازی!

روی قله این کوه، گودالی به قطر 65 متر و عمق 80 متر وجود دارد و به همین دلیل ما از صفت میان تهی برای این کوه استفاده کردیم، اما به نظر می‌رسد که این گودال روزگاری پر از آب بوده و به همین دلیل این کوه مکانی مقدس به حساب می‌آمده است و امروزه هم در اطراف آن بقایایی از نیایشگاه‌های دوران گذشته دیده می‌شد و حتی جایی‌ در نزدیکی دهانه این کوه، معبدی وجود دارد که قدمتش به هزاره اول پیش از میلاد می‌رسد و وقتی در دهه 40 مورد کاوش‌های باستان شناسی قرار گرفت از آن اشیائی تاریخی متعلق به دوره ماناها به دست آمد. در اطراف کوه زندان سلیمان چشمه‌های گوگردی سر از خاک بیرون آورده‌اند که خاصیتی شفابخش دارند و گرداگرد این مخروط توخالی را حجمی ‌سبز از باغ‌های پر میوه، همچون شالی پوشانده است. می‌دانید چرا این کوه را زندان سلیمان می‌نامند؟ سال‌ها پیش، وقتی پدربزرگ‌های پدربزرگ‌های پدربزرگ‌های آذری ما دور آتش جمع می‌شدند و برای سرآمدن شب برای هم قصه می‌گفتند این کوه را در افسانه‌هایشان زندانی می‌خواندند که حضرت سلیمان(ع)، دیوهای نافرمان را درونش زندانی می‌کرد.

علی یوشی‌زاده