مادری نمونه باشید

اولین و مهم‌ترین وظیفه یک مادر عشق ورزیدن به فرزندش است. شما باید به فرزندتان بفهمانید که عاشقانه دوستش دارید. گاهی برخی مادران فکر می‌کنند که اگر به تمام خواسته‌های فرزندشان جامه عمل بپوشانند یعنی خیلی دوستش دارند در حالی که این امر تنها تا سن یک سالگی کارساز می‌باشد و پس از آن باید با روش‌های تربیتی به فرزند یاد داد که هرچه می‌خواهد نمی‌شود به دست بیاورد و حق حکومت بر بقیه انسان‌ها را ندارد. گاهی نیز با محبت‌های زیاد از حد، فرزند خود را لوس بار می‌آورند و او را در روابط آینده‌اش با بقیه انسان‌ها دچار مشکل می‌کنند. عشق ورزیدن به فرزند به معنی تسلیم او شدن نیست. عشق ورزیدن یعنی هیچ گاه به فرزندتان نگویید دوستت ندارم و حتی وقتی خواسته‌ای نامعقول از شما دارد یا اشتباهی مرتکب می‌شود به او بگویید که گرچه خیلی دوستت دارم اما این کارت اشتباه بود و این نتیجه کار خودت است. یا من دوستت دارم اما این خواسته تو عملی نیست. فرزند شما نباید یاد بگیرد که از عشق شما نسبت به خود سوءاستفاده کند. البته اینها بدان معنی نیست که شما مادری خشک و بی‌عاطفه باشید بلکه می‌توانید در عین مهربانی و محبت دچار افراط و تفریط نشوید. فرزند شما باید همیشه در پناه عشق مادری احساس آرامش کند. فرزندتان را در هر سنی که هست در آغوش بگیرید، ببوسید و به او بگویید که دوستش دارید. با او مهربان و صادق باشید و همیشه برایش وقت بگذارید، او را سرزنش نکنید، هیچ‌گاه به تنبیه بدنی متوسل نشوید و فکر نکنید که فرزندتان می‌داند که شما عاشقش هستید. او احتیاج دارد که شما این را به او بفهمانید.

از وقتی کودک شما در رحم‌تان است، ‌وظیفه دارید که از لحاظ سلامتی جسمی و روحی به او رسیدگی کنید و این رسیدگی تا آخر عمر ادامه دارد، اما هرچه کودک شما بزرگتر می‌شود این رسیدگی حساسیت کمتری پیدا می‌کند و از حالت مستقیم به غیر مستقیم تبدیل می‌شود. تغذیه کودک از دوران جنینی تا وقتی که خودش بتواند غذای مناسب را تشخیص داده و بخورد به عهده مادر است. مادر باید با یک برنامه‌ریزی صحیح به سلامتی فرزند خود اهمیت دهد. لازم است دقت شود که اهمیت به سلامتی نباید تبدیل به وسواس شود که هم مادر و هم فرزند در آن دچار آسیب شوند. همچنین به خاطر داشته باشید که در کنار سلامتی جسمی باید توجه کامل به سلامت روح و روان کودک هم بشود. مادران یادشان باشد که بهترین راه یافتن روش‌های صحیح حفظ سلامتی جسمی و روحی کودک، کمک گرفتن از متخصصین است پس مادران موفق کسانی هستند که ارتباط خود را با متخصصین جسم و روح کودک قطع نمی‌کنند. نکته دیگر این است که یک مادر نمونه خودش نیز باید از سلامتی جسم و روح برخوردار باشد پس به سلامتی خود نیز اهمیت دهید تا بتوانید مادری نمونه باشید.قطعا روابط شما با همسرتان نیز بر سلامتی جسم و روح شما و فرزندتان تاثیرگذار است پس قبل از بچه‌دار شدن روابط خود و همسرتان را بهبود بخشید و اگر مشکلی وجود دارد برطرف کنید. اگر هم پس از بچه‌دار شدن مشکلاتی به وجود آمد حتما با کمک گرفتن از روان‌شناسان خانواده، تاثیرات منفی بر سلامت خود و فرزندتان را به حداقل برسانید.