موهبتی به نام علم تشخیص ژنتیکی

با این حال باید چشم‌های خود را بخوبی باز کرد. حتی اگر شمارش گونه‌های زیستی به روش فعلی موجود تکنیک خوبی باشد اما نباید فراموش کرد حتی در اطراف ما ممکن است گونه‌هایی زندگی کنند که در معرض خطر نابودی باشند و ما درحالی که بی‌خبر از آن هستیم، آنها را در زمره گونه‌های به دور از این خطر قلمداد کنیم. به عنوان مثال گونه‌ای از عقاب‌ها در قزاقستان زندگی می‌کنند که تصور می‌شده است چندان در معرض خطر نابودی نسل قرار ندارند، اما دانشمندان به تازگی متوجه شده‌اند این حیوان از جمله گونه‌هایی است که در منطقه قرمز قرار دارد، یعنی فاصله چندانی با نابودی ندارد. در مورد گونه‌های جانوری نظیر این دسته از پرندگان نکته مهم دیگری نیز به چشم می‌خورد. این حیوانات معمولا در نقاط دور دست زندگی می‌کنند به همین دلیل باید برای بررسی جمعیت آنها به فناوری‌های پیشرفته‌ای مجهز بود. در سال‌های اخیر دانشمندان متوجه شده‌اند بسیاری از گونه‌های زیستی که تصور می‌شده است متعلق به یک گروه باشند در حقیقت شامل چندگونه هستند. این تفاوت‌ها تنها با استفاده از فناوری تشخیص ژنتیکی صورت گرفته است. به عنوان مثال در سال 2004 گروهی از دانشمندان موفق به شناسایی 308 گونه جدید در یک دوره بررسی شدند. این کشف مهم با استفاده از پیشرفته‌ترین تکنیک‌های علم تشخیص ژنتیکی صورت گرفت اما اگر قرار بود تنها به مشاهدات چشمی بسنده کرد پیش‌بینی می‌شد که تنها 21 گونه جدید شناسایی شود. این تفاوت چشمگیر بخوبی حکایت از اهمیت دانش تشخیص گونه‌های زیستی بر مبنای علم ژنتیک دارد. جدای از این پیشرفت‌های امیدوارکننده نباید فراموش کرد که بسیاری از گونه‌های جانوری در معرض خطر انقراض فسیل ممکن است در نزدیکی ما قرار داشته باشند و این درحالی است که ما از آنها غافل هستیم. بسیاری از طرح‌ها و برنامه‌های مربوط به بررسی این دسته از گونه‌ها صرفا بر محل زندگی آنها متمرکز شده‌اند حال آن‌که برای به دست آوردن نتایج بهتر باید دامنه این مطالعات افزایش پیدا کند. بسیاری از گونه‌ها فقط تنها با تفاوت‌هایی بسیار ناچیز در گونه‌های دیگر گم شده اند و این علم تشخیص ژنتیکی است که می‌تواند راهگشای مطمئن باشد.

شورای نویسندگان نشریه New Scientist