رطوبت به جان تخت جمشید افتاد

این کارشناس میراث فرهنگی که خبرگزاری مهر از ذکر نام آن خودداری کرده است درخصوص وضعیت آب باران و ایجاد رطوبت در بنای تاریخی تخت جمشید گفت: بارش باران در منطقه تخت جمشید زیاد است و آب در سطح حیاط‌ها، داخل کاخ‌ها و در خیابان‌ها و جای جای این صفه که حدود 125 هزار مترمربع است جمع می‌شود و چون این بناها شیب‌بندی مناسبی ندارند و انشعاب‌های فرعی راه آب در این بناها ایجاد نشده، آب باران در مناطق پست جمع می‌شود و به دلیل این‌که پی بناها در اکثر نقاط صفه از خاک و شن و سنگ‌های دورریز پر شده به راحتی آب در آنها نفوذ کرده و به آب انبارهای زیرزمینی تبدیل می‌شود.

وی ادامه داد: این آب انبارها در تمام طول سال به خاطر این‌که راه خروجی ندارند، ماندگار هستند و از راه‌های مختلفی در سنگ‌های دیواره‌ها و بناهای موجود نفوذ می‌کنند و معمولا اثرات رطوبت در تمام صفه در فصل‌های مختلف حتی تابستان قابل مشاهده است.

این کارشناس افزود: آب گرد آمده از باران که از قسمت شمال شرقی صفه از کوه رحمت به پایین سرازیر می‌شود نیز به آب انبارهای زیرزمینی اضافه می‌شود، مقدار کمی از این آب‌ها بخار و مقداری نیز از طریق کانال‌های آبروهای زیرزمینی بتازگی به بیرون صفه هدایت می‌شود، اما قسمت اعظمی از آب‌ها در پی بناها نفوذ کرده و در تمام طول سال اثرات مستقیمی بر سنگ‌های 2500 ساله تخت جمشید می‌گذارد.وی با بیان این‌که در بعضی قسمت‌های تخت جمشید در دیوارهای اصلی صفه شاهد رطوبت زیادی هستیم، افزود: آبروهای اصلی صفه در تمام طول سال رطوبت خاصی دارند و چنان بخار آب در آنها وجود دارد که نفس را تنگ می‌کند به طوری که دیوارهای این آبروها همیشه خیس هستند و فقط قسمت‌هایی از این آبروها که در سطح بالاتری از صفه قرار می‌گیرند، رطوبت کمتری در آنها وجود دارد.

این کارشناس اضافه کرد: شن و سنگ‌ریزه‌هایی که در محوطه صفه تخت جمشید ریخته شده تا از گل‌آلود شدن آثار جلوگیری کند و عبور و مرور بازدیدکنندگان در فصل زمستان راحت‌تر باشد، یکی از عوامل‌های مهم جمع شدن آب و نفوذ در پی صفه به شمار می‌رود.