یادمان نرود

کار؛ فقط با برنامه

کد خبر: ۳۹۷۱۶۱

در یکی از همین دیدارها، دوستی را دیدم که سال‌ها از دیدن و هم‌صحبتی با او محروم بودم. به همین دلیل، دیدن و گپ‌و‌گفتمان قدری بیش از معمول به طول انجامید.

دوستی که قریحه خوش و سخن‌های نغزش همیشه زبانزد آشنایان بود؛ و در آن روز تنها تفاوتش با دیدارهای گذشته، نشستن گرد سفیدی بر کناره‌های موهایش بود و چند چین و چروک بر پیشانی و صورتش که هنوز خندان بود و مهربان.

یادم می‌آید در میان صحبت‌هایش گفت: «بخشی از واگویه‌های هر سال من با خودم این است که وقتی روزهای دهم و یازدهم فروردین از راه می‌رسند، می‌گویم ای‌کاش امروز 29 اسفند بود!

شاید باور نکنی، امسال هم باز همین موضوع تکرار شد، آرزویی که حالا سی سالگی‌اش را هم پشت‌سر گذاشته است، اما هر سال تکرار می‌شود.»

می‌گفت: «هر سال پیش از شروع تعطیلات نوروز، کلی برنامه و کار و فعالیت را در ذهنم ردیف می‌کنم. گاهی اوقات که فرصتی کنم آنها را روی کاغذ هم می‌آورم. با خودم می‌گویم این ده ـ پانزده روز، فرصت ایده‌آلی است برای انجام دادن همه آن کارهایی که در طول سال نتوانسته‌ام انجامشان دهم.

به خودم قول می‌دهم هر روز یک ساعتی ورزش کنم، یک ساعت هم کتاب بخوانم، حتما ویژه‌نامه‌های چند روزنامه را که خریده‌ام ببینم و مطالبی که برایم جالب هستند را بخوانم، هر شب هم یک فیلم ببینم و چند کار دیگر... چند بار هم این برنامه را با خودم مرور می‌کنم و در دل می‌گویم هر روز 24 ساعت است و این برنامه حداکثر 6 یا 7 ساعت وقت می‌خواهد، پس کلی هم وقت زیاد می‌آورم... اما به روزهای آخر تعطیلات که می‌رسم، می‌فهمم که‌ای دل غافل، روزها و شب‌ها آمدند و رفتند و من ماندم و کتاب‌های دست نخورده، ویژه‌نامه‌های نخوانده، فیلم‌های ندیده و ورزش‌های انجام نشده و...».

حالا که این حرف‌ها را با خودم مرور می‌کنم، متوجه می‌شوم که خود من هم خیلی وقت‌ها برنامه‌هایی دارم که نتیجه چیز دیگری می‌شود.

شاید شما هم همین طور رفتار کنید و خیلی‌های دیگر، اما اغلب ما جسارت بیانش را نداریم!

به نظر می‌رسد ما باید یاد بگیریم که اگر برنامه‌ای می‌ریزیم به آن پایبند باشیم.

اگر تصمیم می‌گیریم کاری را انجام دهیم، خود را مقید کنیم در هر شرایطی آن را انجام دهیم، شاید با کم کردن اندکی از خواب یا حتی نخوردن یک وعده ناهار!

یادمان نرود که موفقیت در هر سن و در هر موردی تنها با پایبندی به برنامه‌ای دقیق حاصل می‌شود.

یادمان نرود با افسوس خوردن، راه به ‌‌جایی نمی‌بریم.

یادمان باشد برای این یازده ماه باقی مانده برنامه‌ای بریزیم و به آن درست و دقیق عمل کنیم.

علی مهربان

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها