افسردگی را به حال خود رها نکنید

بسیاری از افرادی هم که درمان افسردگی را شروع می‌کنند ممکن است تا پایان راه ادامه نداده و درمان را نیمه‌کاره رها کنند. آنها به دلایل متفاوتی این کار را انجام داده و درمان را به طور کلی قطع می‌کنند. عوارض جانبی داروها، بهبود روحیه فرد و... از جمله این دلایل هستند. البته با این‌که شاید تمام این دلایل برای ترک درمان قابل درک باشند، اما باز هم نباید به هیچ دلیلی بدون نظر پزشک درمان را قطع کرد. بنابراین اگر شما هم درمانی را برای افسردگی شروع کرده‌ و ناگهان آن را قطع کرده‌اید، اما هنوز علائم بیماری وجود دارند، بهتر است دوباره درمان را شروع کرده و یک بار دیگر آن را امتحان کنید. حتی اگر تصور می‌کنید دارو یا روش درمانی خاصی برای شما مناسب نیست، ناامید نشده و گزینه‌های دیگر را امتحان کنید.

فراموش نکنید که در این شرایط نباید تنها به داشتن حسی بهتر راضی شوید. باور کنید با در پیش گرفتن روش درمان موثر و مناسب می‌توانید به خوبی روزهای قبل از افسردگی بوده و هیچ حس بدی نداشته باشید. البته این کار زیاد هم سخت نخواهد بود؛ تنها باید با پزشک یا درمانگر خود همکاری کنید تا درمان کامل و درست انجام شود.

ترک زودهنگام روند درمان یا قطع مصرف داروها بدون نظر پزشک می‌تواند احتمال بروز مجدد افسردگی را افزایش دهد. متاسفانه عود این بیماری به نسبت شایع است به طوری که متخصصان می‌گویند 60 درصد افرادی که یک بار در زندگی افسردگی را تجربه کرده‌اند، بار دوم نیز با آن روبه‌رو خواهند شد. همچنین 70 درصد کسانی که 2 مرتبه با افسردگی درگیر شده‌اند، بار سومی هم با آن روبه‌رو خواهند شد.

اگر شما هم در گذشته با چنین مشکلی روبه‌رو بوده‌اید، حتما می‌دانید شرایط تا چه حد سخت و طاقت‌فرساست. بنابراین بهترین راه‌حل پایبند بودن به درمان و داروهای مرتبط است تا از بروز مکرر آن پیشگیری شود. البته این مساله به این معنا نیست که شما باید همیشه و تا پایان عمر درمان را ادامه دهید. بلکه درمان تنها تا زمانی ادامه پیدا می‌کند که پزشک یا درمانگر نسبت به قطع آن نظری مثبت داشته باشند. اما به یاد بسپارید که ترک زود هنگام دارو می‌تواند سبب بروز مشکلات و مسائلی جدی شود که قطعا با ادامه درمان قابل پیشگیری خواهند بود.

افراد زیادی در رابطه با درمان افسردگی ناگهان تصمیم به قطع درمان می‌گیرند. البته آنها دلایل متفاوتی نیز برای این کار دارند. گروهی وقتی حس می‌کنند که شرایط بهتر شده و حالشان بهتر است درمان را قطع می‌کنند، برخی دیگر نمی‌توانند عوارض جانبی داروها را تحمل ‌کنند، عده‌ای شرایط مالی را دلیلی برای قطع درمان می‌دانند و گروهی دیگر نیز عقیده دارند که درمان‌ها تاثیری نداشته و تغییری در حال آنها ایجاد نشده است.

البته با این‌که شاید این دلایل همگی از نظر بیماران منطقی باشد، اما به هیچ وجه دلیل مناسبی برای قطع درمان نیست. بنابراین هیچ وقت فراموش نکنید که قطع درمان تنها با نظر پزشک یا درمانگر باید صورت گیرد.

نیلوفر اسعدی‌بیگی