مالک به روایت ابراهیم

بازیگرانی که در این سریال فرصت این را یافته‌اند تا همه تکنیک‌ها و اصول بازیگری را که می‌دانند و بلد هستند به نمایش بگذارند؛ بازیگرانی مانند رضا کیانیان، فریبرز عرب‌نیا، فرهاد اصلانی و... اما اکنون که 26 قسمت از سریال 50 قسمتی مختارنامه روی آنتن رفته، می‌توان از مجموع بازی‌های این سریال به این نتیجه رسید که اگر بازیگران معروف توانسته‌اند اوج بازیگری خود را به نمایش بگذارند، فضایی است که داوود میرباقری برای بازیگران فراهم کرده است و این فضا فقط برای بازیگران حرفه‌ای نبوده بلکه برای همه کسانی بوده که به عنوان بازیگر مقابل دوربین مختارنامه رفته‌اند. این بازیگران را می‌توان در ردیف نابازیگران و هنروران قرار داد یا می‌توان آنها را جزو بازیگرانی دانست که در زمینه تئاتر فعالیت داشته‌اند و میرباقری برخی از نقش‌های مختارنامه را به آنها سپرده است.

با دیدن مختارنامه، مشخص می‌شود که میرباقری برای همه نقش‌ها تحلیل مشخصی داشته و بدرستی می‌دانسته که بازیگر باید مقابل دوربین چگونه بازی داشته باشد تا بازی او در خدمت پیشبرد داستان باشد. میرباقری تلاش کرده برای شخصیت‌هایی که قرار است مقابل یکدیگر حضور داشته باشند از بازیگرانی استفاده کند که بازی‌های آنها مکمل هم است. مثلا برای زنان مختار از بازیگرانی مانند نسرین مقانلو و فریبا کوثری استفاده کرده و به مقانلو که بازی کاملا بیرونی و به اصطلاح هیجانی دارد، نقش «ناریه» را سپرده که زنی عجول و خودخواه است. این کارگردان نقش «عُمره» را به کوثری داده، عمره زن دوم مختار است که بسیار صبور و عاقل است و تلاش می‌کند برای مختار بیشتر یک یار وفادار و مشاوری بادرایت باشد تا همسری که فقط مشغول کارهای خانه است. کوثری تاکنون ثابت کرده که بازیگری کاملا حسی است که به اصطلاح زیرپوستی بازی می‌کند و در طول بازی اش تلاش می‌کند آرامش را به بیننده منتقل کند. در قسمت 26 سریال که جمعه شب از شبکه یک سیما روی آنتن رفت این همخوانی بازی بین کوثری و مقانلو به نمایش درآمد؛ مردم کوفه به فرمانداری شمر، کاخ کوفه را محاصره کرده‌اند و هر لحظه امکان دارد به کاخ حمله کنند، عمره با دیدن سپاهیان کوفه چون به درایت سیاسی مختار ایمان دارد، بر این باور است که همسرش حتما برای این موقعیت، تمهیدی کارساز دارد. او تلاش می‌کند دیگر زنانی را که در کاخ هستند، آرام کند اما ناریه با دیدن سپاهیان وحشت‌‌زده، غش می‌کند! در این سکانس میرباقری نشان می‌دهد که بازیگران را با شناختی که از نقش‌ها به آنها داده، مقابل دوربین فرستاده است.

در سریال امام علی(ع)، میرباقری چهر‌ه‌ای ماندگار از مالک اشتر به نمایش گذاشت. داریوش ارجمند هم برای بازی در این نقش سنگ تمام گذاشت و چنین شد که یکی از وفادارترین یاران امام علی(ع) برای همیشه در ذهن مردم جاودانه شد. حالا میرباقری، پسر مالک‌ اشتر را به مختارنامه آورده است. ابراهیم باید ثابت کند که پسر جنگاوری بی‌باک به نام مالک است. باید ثابت کند که راه پدر را در حمایت از خاندان پیامبر ادامه می‌دهد و ابراهیم دقیقا چنین می‌کند. اما آنچه باعث شده این راه و هدف را بیننده باور کند، بازی درخشان سیدحسن میرباقری در نقش ابراهیم است. او تاکنون در چند فیلم و سریال از جمله فیلم «روز واقعه» و سریال «معصومیت از دست رفته» و... نقش‌های فرعی را بازی کرده است، اما در مختارنامه نقش ابراهیم را بازی می‌کند؛ نقش یکی از شجاع‌ترین و وفادارترین یاران مختار را. او آنقدر شجاع است که مالک را به یاد عرب‌هایی بیندازند که روزی مقابل پدرش می‌ایستادند تا علی(ع) را شکست دهند، اما موفق نمی‌شدند. حالا هم ابراهیم به صف سربازان و فرماندهان مختار پیوسته تا از قیام او حمایت کند.

حسن میرباقری با کمک برادرش؛ داوود میرباقری کاملا به نقش نزدیک شده و آن را باور کرده که توانسته آن را باورپذیر اجرا کند. حسن میرباقری در نقش ابراهیم چنان با اعتماد به نفس ظاهر شد که انگار خود ابراهیم است و اهداف او را دنبال می‌کند. این اعتماد به نفس را از چهره و نوع واکنش‌های این بازیگر می‌توان فهمید. او وقتی مقابل سپاهیان دشمن قرار می‌گیرد ،ریشخندی پنهان در چشمان و لب‌ها دارد. او با این واکنش به دشمنانش می‌فهماند که در مقابل او «هیچ» هستند. این هیچ بودن را کارگردان مختارنامه در 2 سکانس بخوبی نشان داد؛ ابتدا جایی که ابراهیم شبانگاه با سربازان کوفه روبه‌رو شد و در کمال خونسردی، فرمانده آنها را کشت و باعث شد مختار قیامش را زودتر آغاز کند و بار دوم سکانسی بود که جمعه شب روی آنتن رفت. در این سکانس او با تیزهوشی و شجاعت تیری را که به سرش نشانه رفته بودند در هوا گرفت و آن را به دو نیم کرد و باعث شد تا مردم به این شایعه دامن بزنند که او و سربازانش روی بال فرشتگان از موصل خود را به کوفه رسانده تا مختار را یاری کند!

بازی حسن میرباقری و فریبرز عرب‌نیا هم کاملا مکمل یکدیگر است. از شخصیت‌پردازی آنها چنین برمی‌آید که کارگردان مختارنامه روی رفاقت و «همدلی» این دو شخصیت تاکید داشته است. درست مانند همدلی که بین امام علی(ع) و مالک اشتر وجود داشته است. در سریال امام علی(ع) میرباقری نمی‌توانست چهره امام و واکنش‌های او را مقابل مالک به نمایش بگذارد، اما در مختارنامه، میرباقری این امکان را داشته تا صمیمیت و یکدلی مختار و ابراهیم را به تصویر کشد. آنها با یک نگاه که در قاب بسته مختارنامه شکل می‌گیرد با هم حرف می‌زنند، بدون این‌ که دیالوگی بین آنها برقرار شود... حسن میرباقری بازیگر حرفه‌ای و پرکار نیست، اما با بازی درخشانش در نقش ابراهیم نشان داده است که شناخت نقش و شخصیت می‌تواند گاهی در حد معجزه به بازیگر کمک کند.