رادیو هنری تر است

رادیو به لحاظ ویژگی و تفاوتی که با بقیه شبکه‌ها دارد به نوعی هنری‌تر از شبکه‌های دیگر است و کار در یک واحد 4 ساعته بسته می‌شود. در واقع ممکن است کار ساده‌ای به نظر بیاید ولی حقیقتا کار بسیار مشکلی است.

از آغاز تا پایان ریتم، شکل و محتوا به نوعی با هم مرتبط هستند و نمی‌توان بخش بخش آن را از هم جدا کرد.

باکس‌های مختلفی در یک واحد 4 ساعته رادیو پیام داریم که می‌شود هر کدام را جدا جدا بسته‌بندی کرد و دست تهیه‌کننده به لحاظ هنری بازتر است.

من سعی خودم را کرده‌ام، با توجه به بازتاب‌ها و عکس‌العمل‌های مخاطبان در ارتباط‌های مردمی به میزان قابل قبولی در این امر موفق بوده‌ام. در تهیه‌کنندگی هم سعی کردم به کمک ابزارهای مختلف از جمله موسیقی با مخاطبان ارتباط خوبی برقرار کنم و در این مورد سعی کرده‌ام فقط به سلیقه شخصی خودم تکیه نکنم و همیشه باتوجه به ساعت پخش برنامه سلیقه مخاطبان آن ساعت را مدنظر داشته‌ام.

فکر می‌کنم موفقیت در کار رادیویی یا اصلا کار هنری بسیار سخت و دشوار است و براحتی به دست نمی‌آید، چون مدعیان در راه هنر زیادند و همه دوست دارند در این راه در ردیف اول باشند. در واقع این خصلت و خاصیت یک فعالیت هنری است.

به اعتقاد من اگر شما کارت را دوست داشته باشی و پیگیر باشی حتما موفق خواهید شد.

من یک خاطره از ورود خودم به رادیو بگویم که شاید تا حد زیادی مطلب را برای جوانان روشن کند. سال 53 به عنوان گوینده در رادیو پذیرفته شدم.

دقیقا 3 ماه فقط بیننده بودیم یعنی از 8 صبح داخل اتاق فرمان می‌نشستیم و وظیفه ما این بود که فقط بنشینیم و نظارگر باشیم و با فضای اتاق فرمان، استودیو، ارتباط بین تهیه‌کننده و صدابردار و گوینده آشنا شویم و تمرکز کنیم روی شکل و شیوه گوینده‌ای که در استودیو مشغول کار است. بعد از مدتی به ما متن دادند؛ متن‌های یک خطی و کوتاه مانند اعلام برنامه. گفتند در فضای استودیو متن‌ها را مرور کنید و بعد از یکی دو هفته به ما اجازه ضبط دادند و بعد از آن بخشی از یک برنامه را به ما دادند. این روند 9 ماه طول کشید و کسی که عاشق این‌کار نباشد در این راه نمی‌ماند.

کسانی که این کار را شغل می‌دانند بهتر است اصلا مشغول این کار نشوند و خودشان را درگیر نکنند، چون جایگاه خوبی به دست نخواهند آورد.

رادیویی است که پیامش زندگی بهتر است.