شاید این مساله به نوعی استرس زیادی به ستارگانی وارد میکرد که هر کدام در رنکینگ جهانی در رده نخست قرار دارند. این رفتار سرمربی تیم ملی تکواندو البته تازگی ندارد اما به نظر میرسد اینبار وی حساسیتهای بیشتری به خرج داده تا به نوعی حساب کار دست همه اعضای تیم ملی بیاید.
برگزاری مسابقات آینده قهرمانی جهان در مهد تکواندو (کره جنوبی) و انتظارات بالایی که از تیم کشورمان میرود نیز مزید بر علت شده تا مهماندوست دراینباره فیلترها را برای انتخاب ملیپوشان افزایش دهد. البته وقتی این موضوع را با وی مطرح میکنیم عنوان میکند چندان سختگیریهایش غیرمعمول نیست و تنها برای اینکه حق کسی ضایع نشود این کار را انجام میدهد.
سرمربی تیم ملی میگوید برایش قهرمان جهان و یک مدعی تازه وارد تفاوتی ندارند و به آمادهترین ورزشکار فرصت پوشیدن هوگوی تیم کشورمان را میدهد.
وی البته فرضیه جالبی هم دارد و میگوید: همیشه این را به ورزشکاران گفتهام که وقتی از روی سکوی قهرمانی پایین میآیند دیگر با یک ورزشکاری که تازه برای رسیدن به تیم ملی تلاش میکند فرقی ندارند و نباید فکر کنند که جایگاهشان محفوظ است. باید همیشه انگیزه آنها را حفظ کرد.
سرمربی تیم ملی تکواندو حرفهای زیادی دراینباره برای گفتن دارد که شاید یکی از رمزهای واقعی موفقیتهایش در عرصه جهانی و آسیایی است. مهماندوست بخصوص این ادعای برخیها که وی روش دیکتاتورگونه اتخاذ کرده را بشدت رد میکند و میگوید: من دیکتاتور نیستم و فقط نظم و قواعد کاری خودم را دارم.
سختگیریهای بیش از حد شما برخی انتقاها را به دنبال داشته است. برخیها معتقدند اینگونه سختگیریها تنها استرس را افزایش میدهد. با این فرضیه موافقید؟
وقتی تیمی در رنکینگ جهانی نفرات اول بسیاری دارد و باید در رقابتهای قهرمانی جهان بر سر مقام اول بجنگد باید سختگیریها نسبت به آن زیاد باشد. وقتی یک تغییر در این تیم به وجود میآید و بعد از چهار تا باخت این همه از شما انتقاد میشود باید به فکر استفاده از تمام پتانسیل تکواندو بود. الان وضعیت ما خیلی خوب است. آنقدر بازیکن خوب داریم که تغییر نفرات برایمان بسیار سخت است. بسادگی هم نمیتوان گفت که کدام یک از دیگری بهترند. البته ما برای انتخاب تیم ملی اعزامی به مسابقات جهانی خیلی مسائل را در نظر گرفتیم و براحتی از ملیپوشان چشم نبستیم. در دور اول انتخابی که تحت عنوان قهرمانی کشور برگزار شد اصلا ملیپوشان حضور نداشتند.در دور دوم هم همینطور. دور سوم مربوط به کسانی شد که در تورنمنتها قهرمان نشدند و در دور چهارم از همه استفاده کردیم. در واقع در چند مرحله فضا را آزاد گذاشتیم تا تمام کسانی که شایسته هستند در مسابقات گزینشی تیم ملی حضور پیدا کنند. فقط کمی سرو صدا پیرامون انتخابی تیم ملی زیاد بود، در حالی که ما روال معمول را انجام دادیم.
تا حالا شده از این موضوع حس بدی پیدا کنید و ناراحت شوید؟
خیر، چون مطمئن هستم که سختگیری عمدی برای کسی نداریم. ما نباید در برخی مسائل تعارف داشته باشیم چون که بحث بر سر تیم ملی است نه یک تیم شخصی. در تاریخ ورزش ثبت شده که ورزشکاران ایرانی چندان منظم نیستند. اما اگر تیم ملی تکواندو نتیجه گرفته به خاطر دیسیپلین و نظم بوده است. حتی اگر بزرگترین و ثروتمندترین تیمهای دنیا هم نظم نداشته باشند نمیتوانند در نتیجهگیری خوب عمل کنند. بازیکن باید استراحت و تغذیه مناسب داشته باشد و حرفهای فکر کند. من دیکتاتور نیستم ولی به یک سری اصول پایبندم. به نظر من اگر بازیکن ساعت 10 شب نخوابد نمیتواند آینده خوبی داشته باشد. باید این مسائل را مد نظر قرار بدهیم.
اما این گونه رفتارها ممکن است که شما را کمی از ورزشکاران دور کند؟
بروید از آنها که حتی در انتخابی باختند و در اردو نیستند بپرسید. باور کنید برای هم میمیریم! شاید برخی حرف و حدیثها اطراف تیم برای تفرقهسازی باشد. من یک طرف قضیه هستم، باید در اردو حاضر باشید و ببینید بازیکنان چطور رفتار میکنند.
بعضی مواقع تصمیمهای عجیب و غریبی میگیرید مثلا درخصوص نادریان زمانی که مصدوم بود او را تحت فشار قرار دادید تا در مسابقات انتخابی شرکت کند یا اینکه با وجود افت این تکواندوکار در برخی مقاطع، باز هم روی انتخاب این بازیکن پافشاری داشتید با اینکه در فرم ایدهآل خودش قرار نداشت؟
درخصوص نادریان و تاجیک این اواخر صحبتهای زیادی شنیده شد. بخصوص تاجیک که باید بگویم او چند هفته متوالی در مسابقات لیگ شکست خورد. وقتی یک ورزشکار مدال جهانی دارد از او توقعات زیاد است. اگر من تاجیک را به صرف عنوان جهانیاش انتخاب میکردم همین شما از من چقدر ایراد میگرفتید؟ اگر او را همینطوری به مسابقات میبردیم و نتیجه نمیگرفت باید به زمین و زمان جواب میدادم. من باید همه شرایط را در نظر بگیرم. از قدیم گفتند که قهرمان زنده را عشق است. یک قهرمان اگر میخواهد روی بورس بماند باید بیشتر از زمانی که برای رسیدن به مدال جهانی تلاش میکرد مراقب خودش باشد. من همه شرایط اردو را از همان اول به بازیکنان میگویم و تاکید میکنم هر کسی که نمیتواند با شرایط خودش را وفق دهد اصلا نیاید! درخصوص نادریان هم باید بگویم که او از قبل در لیگ برتر آسیب دیده بود و این را هم بگویم که در عالم حرفهای ورزش اینگونه آسیبدیدگیها کاملا عادی است.
ولی شما با وجود اینکه از آسیبدیدگی نادریان مطلع بودید او را به مبارزه وا داشتید؟
مهمانپرست: نباید تعارف داشته باشیم چون بحث بر سر تیم ملی است نه یک تیم شخصی. در تاریخ ورزش ثبت شده که ورزشکاران ایرانی چندان منظم نیستند. اما اگر تیم ملی تکواندو نتیجه گرفته به خاطر دیسیپلین و نظم بوده است
ببینید من که بد یک ورزشکار را نمیخواهم و اگر ببینم صدمه میبیند حتما جلوی مبارزه او را میگیرم، چراکه سلامتی بازیکن از هر چیز دیگری مهمتر است. ما با پزشک چک کردیم و خود نادریان هم نمیخواست آخرین شانس خودش را از دست بدهد. اتفاقا او بازی اول را هم برد ولی وقتی در مبارزه دوم آسیب دید گفتیم دیگر ادامه ندهد. این را هم بگویم که تاجیک و نادریان و امثال آنها جزو سرمایههای تکواندو هستند و از بیتالمال برای پیشرفت آنها خرج شده است ولی باید حواسشان باشد. به هر حال در خانواده هم بین پدر و مادر و فرزندان تشر پیش میآید و ملیپوشان باید تلنگر جدی بخورند تا فکر نکنند که چون عنواندار هستند جایگاهشان محفوظ است. در تکواندو از این خبرها نیست. آنها فقط همان لحظه که روی سکوی قهرمانی هستند جایشان محفوظ است اما وقتی آمدند پایین باید به فکر حفظ این جایگاه باشند و بیشتر از قبل تلاش کنند.
به نظر شما چرا تکواندوکار سرشناسی مثل تاجیک تا این حد افت کرده است؟
این را باید از خودش بپرسید. بارها در اردو دیدم که تمرکز لازم را ندارد و خیلی به این موضوع اشاره کردم ولی تاثیری نکرد. البته فکر میکنم که ازدواج باعث شد تمرکزش را از دست بدهد. درس و دانشگاه و گرفتن فوق لیسانس هم یک موضوع دیگر بود که باعث شد تا این ورزشکار نتواند روی فرم ایدهآل قرار گیرد. این درست که من مربی تیم ملی هستم اما مثل برادر بزرگتر بازیکنان خواهم بود. تاجیک در انگلیس باخت و بازیهای آسیایی گوانگجو را نیز از دست داد، در لیگ هم که پشت سر هم باخت. بعضی بازیکنها قدر مدال طلای جهان را نمیدانند.
در کل از کیفیت مسابقات انتخابی و اردوی تیم ملی راضی هستید؟
در مراحل اول بچهها خیلی آماده نبودند. طبیعی هم بود چرا که در مسابقات لیگ حضور داشتند و نیازی نبود که خیلی هم تلاش کنند. اما برای مسابقات قهرمانی جهان قضیه فرق میکند. مثلا کیفیت مسابقات انتخابی که در ایام نوروز برگزار کردیم با قبل از آن خیلی فرق میکرد.
لیگ سال قبل از نظر شما چطور بود؟ پدیده خاصی هم به چشم آمد؟
به نظرم سطح لیگ خیلی بالا بود. وقتی قهرمانان جهان میبازند یعنی اینکه سطح مسابقات فوقالعاده است. الان دنیا حسرت لیگ تکواندوی ایران را میخورد. فقط تنها مشکل ما این است که لیگ اجازه ریکاوری را از بازیکنان میگیرد. شما در نظر بگیرید بازیکن از گوانگجو برمیگردد 2 روز بعد میرود در لیگ مسابقه میدهد. البته کاری هم نمیشود کرد چراکه ورزشکار هم نیاز مالی دارد و باید به فکر آیندهاش باشد. با این حال خطر آسیبدیدگی زیاد است و ممکن است عمر بازیکن را کم کند. امسال ما هفت، هشت پدیده خیلی خوب داشتیم. شاید برخیها از من انتقاد کنند که نفر اول رنکینگ جهان را کنار میگذارم و جوان 18 ساله را به اردو میبرم اما باید بگویم که من کسی را دعوت کردهام که همان قهرمان جهان را برده است. دقیقا کاری را انجام میدهیم که در کشتی روسیه انجام میگیرد. در روسیه کاری به اسم ندارند و بهترینها را حتی اگر جوان و کم نام و نشان باشد به اردو دعوت میکنند. وقتی یک ملی پوش احساس آرامش کند که جانشین ندارد در آن وزن خلأ ایجاد میشود.
مسابقات قهرمانی جهان را در پیش داریم و انتظارها زیاد است؟
بله باید کره را در خاک این کشور کنار بزنیم. کارمان خیلی سخت است ولی فقط و فقط برای شکست کره و قهرمانی دنیا به سئول میرویم. متاسفانه حجم مسابقات امسال خیلی زیاد بود و من از این بابت خیلی ناراحتم چون که دائما اردو را برای لیگ یا جام باشگاههای آسیا و جام فجر تعطیل کردیم. مسابقات آلمان را هم داشتیم که جوانها را در آنجا محک زدیم. بدنهای بازیکنان این اواخر خیلی خسته بودند.
فکر میکنید بتوانید مثل جام جهانی یا قهرمانی آسیا کره را کنار بزنید و در خاک این کشور قهرمانی را از آن ایران کنید؟
تمام تلاشم را میکنم که این کار صورت گیرد. انگیزههای بسیاری برای قهرمانی جهان در خاک کره دارم. هر چه تجربه تا به حال کسب کردهام را برای این کار میگذارم. امیدوارم آسیبدیدگی گریبان ما را نگیرد.
علی رضایی
جامجم
آخرین تمرینهای تیم ملی فوتبال در سایه حمایت فوقالعاده مردم مکزیک
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....