نسل جدید ضربان‌سازها

 ضربان‌سازهای امروزی به اندازه سکه‌های فلزی هستند و این در حالی است که نسل جدید ضربان‌سازها بسیار کوچک‌تر خواهند بود. به این ترتیب محققان امیدوارند بتوانند به جای انجام عمل جراحی برای قرار دادن این ضربان‌سازها در قلب فرد بیمار، با میله‌های جراحی و به روشی شبیه به انجام عمل لاپاراسکوپی این ضربان‌سازهای بسیار کوچک را در محل مورد نظر مستقر سازند. اگرچه این نوع ضربان‌سازها هنوز در حال انجام مراحل تحقیقاتی هستند اما پیش‌بینی می‌شود بتوان تا 5 سال آینده این نوع ضربان‌سازها را به تولید انبوه رساند و از آنها برای درمان بیماران قلبی و از بین بردن مشکلات ناشی از عدم نارسایی قلبی و تنظیم آهنگ ضربان قلب استفاده کرد. این دستگاه ضربان‌ساز مجهز به یک برد نواری، یک نوسانگر برای تولید جریان، یک خاذن برای ذخیره‌سازی و توزیع جریان در کوتاه‌ترین زمان ممکن و همچنین یک حافظه برای ثبت اطلاعات است و این در حالی است که انتقال اطلاعات ثبت شده به صورت بی‌سیم و از طریق یک سیستم اندازه‌گیری از راه دور انجام خواهد شد. این اجزا از طریق فناوری‌های مشابه به فناوری ساخت تراشه‌های الکترونیکی روی صفحات بسیار نازکی مستقر خواهند شد و بر اساس محاسبات انجام شده از صفحه‌ای که ابعاد آن تنها حدود 15 سانتی‌متر است می‌توان 60 تا 70 ضربان‌ساز تهیه کرد و این نشان می‌دهد که نسل جدید ضربان‌سازها بسیار کوچک‌تر از آنچه تصور می‌شود، خواهند بود. تنها مشکلی که در ساخت این ضربان‌سازها وجود دارد این است که باید منابع انرژی بسیار کوچکی که بتوانند انرژی مورد نیاز آنها را تامین کنند، در اختیار داشته باشیم. معمولا پزشک معالج بیمار، ضربان‌ساز را در زیر پوست قفسه سینه و درست در زیر استخوان ترقوه قرار می‌دهد تا این دستگاه از طریق سیم‌های نازکی به قلب متصل شود. البته برای این که ضربان‌ساز بتواند پیام‌های الکتریکی را به قلب ارسال کند باید از یک منبع انرژی تغذیه شود. این در حالی است که مقاومت ایجاد شده بین این سیم‌ها و بافت بیولوژیکی بدن، میزان مصرف انرژی را افزایش می‌دهد و هرگونه اختلال ایجاد شده در عملکرد این سیم‌ها، می‌تواند با پیامدهای ناگواری برای فرد بیمار همراه باشد. بنابراین اگر این سیستم کوچک‌تر باشد، می‌تواند انرژی را در محل مورد نیاز به قلب برساند.

فرگل غفاری

منبع: Science daily