نوروز ، آیینی که همیشه می‌ماند

چه بسیار رسوم و آیین‌هایی که در قالب تهاجم یا تبادل فرهنگی وارد کشورهای دیگر شدند، اما طولی نکشید که فرهنگ کشور میزبان آن را به یکباره پس زد. اما در مقابل، آیین‌ها و آداب و رسوم بسیاری نیز هستند که در تمدن‌های میزبان با روی باز مورد استقبال قرار می‌گیرند و به عنوان یک آیین ملی پذیرفته می‌شوند. یکی از همین آیین‌ها نوروز باستانی ما ایرانیان است که حدود 2500 سال پیش به دنیا آمد و در فرهنگ اقوام مختلفی از جهان ریشه دواند تا امروز که به‌عنوان یکی از معتبرترین آیین‌های به جای مانده از دوران باستان در تمام جهان شناخته می‌شود.

آیینی که محدوده جغرافیایی آن از چین تا مدیترانه کشیده شده است و ردپای آن را می‌توان در جای جای این هستی پیدا کرد. بر اساس یک آمار رسمی اکنون نزدیک به 400 میلیون نفر در جهان نوروز را جشن می‌گیرند؛ جشنی که بر اساس همین آمار سفره آن در 51کشور دنیا پهن شده است و این رقم بر غنای بالای این آیین صحه می‌گذارد.

کارشناسان معتقدند این که یک آیین بتواند حیات خود را بعد از هزاران سال حفظ کند، نشان از پویایی و توانایی آن دارد. نوروز یکی از همین آیین‌هاست؛ آیینی که توانسته پس از قرن‌ها هر سال نسبت به سال پیشتر با هیجان بیشتری از سوی مردم به عنوان اصلی‌ترین صاحبان و انتقال‌دهندگان این آیین برگزار ‌شود.

کارشناسان حوزه فرهنگ عامه معتقدند با آن که در همه دنیا جشن‌های مختلفی به عنوان جشن آغاز سال نو برپا می‌شود، اما آیین نوروز ایرانی از یک سو با توجه به آغاز آن که با شروع بهار صورت می‌گیرد و از سویی دیگر با توجه به آیین‌های وابسته و پیوسته به خود، یکی از غنی‌ترین آیین‌هایی است که می‌تواند در میان ملل مختلف برگزار شود. این دو موضوع در حالی است که کهن بودن این میراث نیز بر اهمیت آن افزوده است که نمی‌توان نمونه آن را در میان آیین‌های دیگر ملل دنیا سراغ گرفت.

مهدی نورعلیشاهی
‌ گروه فرهنگ و هنر