پس از گذشت 8 روز از زدوخوردهای خونین در بخشهای وسیعی از عراق ، اکنون به نظر می رسد امریکایی ها در 2 جبهه مشخص ، متوقف شدند.
کد خبر: ۳۹۱۰۶
در فلوجه ، آنان به یک
آتش بس گردن نهادند و در مصاف جنوب و در با حرکت مسلحانه جیش المهدی ، عملا
پذیرفتند که از تعقیب مقتدی صدر صرف نظر کنند تا امکان ایجاد آرامش در استان های
مرکزی و جنوبی عراق فراهم شود. با این حال ، هر چند آینده این توافق ها نامعلوم است ،
زدوخوردهای گسترده عراق که دقیقا پس از گذشت یک سال از اشغال این کشور به وقوع
پیوست ، میزان آسیب پذیری اشغالگران خارجی را که رفته رفته پرده از اهداف واقعی شان
از حمله و تهاجم به این کشور برداشته می شود، نشان داد.
اکنون تا 10 تیرماه ، روزی را که امریکایی ها برای واگذاری قدرت به عراقی ها اعلام
کرده اند، مدت زمان زیادی نمانده است . روشن است اعضای شورایی که بعد از این تاریخ ،
ظاهرا به بسط و اعمال حاکمیت عراق خواهد پرداخت ، همگی منصوب واشنگتن خواهند
بود و قطعا مردم عراق به مشروعیت آنان به دیده تردید خواهند نگریست . کاخ سفید
می کوشد با اعلام پایبندی خود به تاریخ تسلیم قدرت در عراق ، جامعه جهانی و بویژه
سازمان ملل را به همکاری برای ایفای نقش در این کشور ترغیب کند. این ، بدان معنی
نیست که از آن پس ، سربازان امریکایی در خاک عراق مستقر نخواهند بود و بعلاوه شورای
منصوب کاخ سفید بتواند به دلخواه خود به اعمال حاکمیت در سطوح داخلی و خارجی
بپردازد.
باید دانست طرح امریکا که مسوولان کاخ سفید هرازگاهی به ابعادی از آن اشاره
کرده اند، متضمن حضور و استقرار پایدار نظامی امریکا در قالب تاسیس پایگاه های متعدد
در این کشور و اعمال نفوذ سیاسی در آن است . به نظر می رسد تهاجم همزمان و دوگانه
امریکایی ها به جریان صدریون و مقاومت مستقر در فلوجه برای ریشه کنی هرگونه عوامل
دردسرآفرین در راه فرآیند واگذاری قدرت در 10 تیرماه صورت گرفته است . این حرکت ،
اگر از منظر راهبردی صورت گرفته باشد، متضمن اشتباه در محاسبه بوده که به نظر
می رسد مشاوران عراقی ((برمر)) مرتکب آن شده اند. هزینه این اقدام در 2 سطح داخلی و
خارجی ، برای کاخ سفید گران و غیرقابل تحمل بوده است : در بعد داخلی ، بر گرایش
ضداجنبی و بیگانه ستیزی مردم و همبستگی جریانات و طیفهای مختلف به مراتب افزود و
در سطح بین المللی ، اعتبار کاخ سفید را مخدوش کرد. به طوری که واشنگتن برای منصرف
کردن ژاپنی ها از اتخاذ تصمیم در خصوص بازگرداندن سربازان خود به عراق در اثر حادثه
گروگانگیری ، مجبور به اعزام معاون رئیس جمهور به توکیو شد تا شخصا چنین درخواستی
را تسلیم ژاپنی ها کند.
بعد از این وقایع خونین ، مشکلات استقرار سربازان امریکایی در عراق مضاعف شد.
تخاصم و دشمنی با بیگانگان اشغالگر، حتی در میان قشرهای متفاوت در طبقه متوسط
مردم عراق ریشه دوانیده و همپیمانان دیروز امریکا لب به نقد گزنده اقدامات واشنگتن
گشودند. باید دید آیا ورطه کنونی واشنگتن در عراق ، مقامات کاخ سفید را به بازنگری و
تصحیح اشتباهات فاحش فرامی خواند یا آنان را بیش از پیش در منجلاب مرگبار کنونی
غرق خواهد کرد.
