شهرها و جاذبه ها

محرم در مازندران

ماه محرم با مراسم و آداب و آیین‌های آن دارای جایگاه برجسته‌ای در زندگی مردم مازندران است. آغاز این ماه، جلوه‌های نمایان و مشخصی دارد. تکایا، مساجد و خانه‌ها از چند روز پیش از ماه محرم پس از نظافت، با پرچم‌های سیاه پوشیده می‌شوند. تکیه‌ها در مازندران از عمده‌ترین مکان‌های تجمع مردم استان در ماه محرم شمرده می‌شوند تکیه در مازندران مترادف با محله معنا می‌شود که دارای ساختمان مستقلی است و این‌گونه نیست که مانند مناطق دیگر کشور در چادرها به عزاداری امام حسین(ع) بپردازند. محوطه جلویی این تکیه‌ها دارای مکان‌هایی به نام سقا نفار است که 2 طبقه دارد که عمدتا جوانان محل در طبقه دوم آن تجمع می‌کنند و در طبقه اول آن چای و شربت به عزاداران داده می‌شود و سالمندان و میانسالان در تکیه جای می‌گیرند. مراسم عزاداری دهه اول محرم از شب اول تا شب ششم با شکوه خاصی بعد از اقامه نماز مغرب و عشا آغاز می‌شود. در طول این شب‌ها بعد از مراسم، عزاداران بر سفره اطعام حسینی پذیرایی می‌شوند.
کد خبر: ۳۷۲۴۱۲

روضه‌خوانی نیز در تمام نقاط مازندران انجام می‌شود. محل روضه‌خوانی مسجد است، اما در بعضی خانه‌ها، هم برحسب نذر یا بنابر وصیت و وقف روضه خوانده می‌شود. در روزهای دهه اول محرم موضوع روضه‌خوانی هر روز تقریبا مشخص است بویژه در روزهای هفتم تا دهم به مرثیه‌خوانی برای حضرت علی اکبر، حضرت قاسم، حضرت عباس و امام حسین(ع) اختصاص دارد.

دسته‌گردانی از نشانه‌های چشمگیر ماه محرم است. حرکتی است جمعی، هم‌آوا و هماهنگ و نمودی از وحدتی شکوهمند است.

نوحه‌هایی که در این دسته‌ها خوانده می‌شوند هرکدام بیانگر بخشی از وقایع عاشورای کربلا هستند، رسم و روال دسته‌های عزادار تابعی است از روابط محله‌ها در شهر و روستا و هرکدام مبدأ و مسیری معین دارد، به دیدوبازدید یکدیگر می‌روند و تقدم و تأخر را بنابر سوابق سنتی رعایت‌می‌کنند.

سینه‌زنی بارزترین و قدیمی‌ترین شکل دسته‌گردانی است که در تمام نقاط مازندران رواج دارد. طرز سینه‌زدن، حالات و حرکات بدن و دست‌ها، شیوه حرکت دسته، در دو صف یا به صورت جمعی و در یک یا دو گروه، نحوه نوحه‌خواندن و دم (واگیر) گرفتن و انواع و مناسبت و زمان نوحه‌های سینه‌زنی، در همه جا یکسان نیست. شور و هیجان آن نیز در نقاط مختلف و برحسب زمان و موقعیت متفاوت است. کرپ‌زنی یکی از انواع عزاداری در بعضی شهرها و روستاهای استان مازندران است و «کرپ» تکه‌ای چوب تراشیده شده است که در کف دست قرار می‌‌گیرد. در مراسم کرپ‌زنی، شخصی که این وظیفه را به عهده دارد، یک جفت کرپ را در دست می‌گیرد و هماهنگ با آهنگ نوحه‌ای که خوانده می‌شود، آنها را به هم می‌کوبد.

مژگان عالیشاه ـ جام‌جم / مازندران

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها