مرتضی آخوندی عکاسی که توانست آخرین لحظه وداع خانوادههای داغدار میناب را ثبت کند، از جزئیات آن روز خاص میگوید
هرجا که صحبت از موفقیت بانوان ایرانی در بازیهای آسیایی گوانگجو میشود، نام او اولین اسمی است که به زبان میآید. این ورزشکار که ووشو کار میکند، اهل اصفهان است. آزادپور، متولد سال 68 است و در مدت کوتاهی موفق شده مدالهای زیادی کسب کند.
اما مهمترین اتفاق زندگی او برمیگردد به بازیهای آسیایی گوانگجو که موفق شد مدال طلا کسب کند. او در این باره میگوید: من مدت زیادی است که به ورزش روی آوردهام، زمانی که 12 سال بیشتر نداشتم، اما با تشویقهای برادر بزرگم خیلی پیشرفت کردم و زود در سطح کشور مطرح شدم و به تیم ملی بانوان راه پیدا کردم. در مدت 8 ماهی که در اردوی تیم بودم، روزهای بسیار سختی را پشت سر گذاشتم تا به آمادگی خوبی برسم، از نظر روانی هم خودم را آماده کرده بودم که تنها به فکر مدال طلا باشم. در طول مسابقات هم به خبرنگاران گفتم برای کسب مدال طلا آمدم و به غیر از آن راضی نمیشوم. وقتی مسابقه فینال برگزار شد براحتی و بدون هیچ مشکلی حریفم را شکست دادم و قهرمان شدم. خیلی خوشحال بودم که بعد از انقلاب اولین بانوی ایرانی هستم که توانستم در بازیهای آسیایی باعث نواختن سرود ملی کشورم شوم. این اتفاق، مهمترین حادثه زندگیام بود. کسب این مدال طلا باعث شد تمام بانوان ورزشکار ایرانی اعتماد به نفس بالایی پیدا کنند و بتوانند با کوشش در هر رشته موفق شوند.
مرتضی آخوندی عکاسی که توانست آخرین لحظه وداع خانوادههای داغدار میناب را ثبت کند، از جزئیات آن روز خاص میگوید
وقتی «جوکر» هم دیگر جواب نمیدهد
نادر فریادشیران در گفت و گوی اختصاصی با جام جم آنلاین؛
بهروز سلطانی در گفت وگو با جام جم آنلاین.