13 آبان، سالروز شهادت جواد افراسیابی بود، چهارمین شهید یک خانواده؛ خانوادهای با 5 شهید و 2 جانباز. شاید نظیر این خانواده در کشور ما به تعداد انگشتان یک دست هم نباشد... حتی گفتنش هم آسان نیست. 5 فرزندت را در راه خدا، در راه اعتلای نام و آوازه این مرز و بوم، در راه حفظ و حراست دین و ناموس و شرف ایران بدهی، 2 فرزند دیگرت با مهر جانبازی، گلزخمهای دوران حماسه را پیش چشمانت تصویر کنند و تو هیچ توقعی از کسی نداشته باشی و خودت را طلبکار ندانی.
پدر شهیدان افراسیابی از جمله افرادی بود که کمتر سخن میگفت و بیشتر عمل میکرد. او مصداق یک مسلمان و شیعه واقعی بود. مرحوم حاجعلی افراسیابی کسی بود که بیش از 24 بار به جبههها عزیمت کرد و در عملیات کربلای 5 بر اثر حملات شیمیایی دشمن بعثی مصدوم گردید و پس از داغ فرزندان برومندش، خود نیز 6 آذرماه 1389 به دیدار حق شتافت.
او پدر 5 شهید بود که نخستین آنها ابراهیم 13 ساله بود که 21 بهمن 57 در جریان انقلاب به شهادت رسید.اسماعیل، دومین شهید و سومین پسر این خانواده شهیدپرور است که به عنوان خبرنگار در خبرگزاری جمهوری اسلامی مشغول بود و در عملیات فتحالمبین در دشت عباس به جمع ملکوتیان پیوست. سومین شهید حاجامیر، فرزند ارشد وی بود که در عملیات رمضان و در منطقه کوشک به شهادت رسید.
شهید حاججواد، چهارمین شهید و فرزند نیز در عملیات والفجر 4 به شهادت رسید.
حاجعلیرضا، دومین فرزند و آخرین شهید این خانواده نیز پس از تحمل سالها مجروحیت ناشی از مصدومیت شیمیایی در سال 1372 به شهادت رسید. و اکنون پدر به دیدار چنین فرزندان برومندی در خلد برین و جهان باقی شتافته است.
روحشان شاد و یادشان گرامی باد.