نقد منصفانه یا تحلیل‌های مغرضانه

پرونده بیستمین دوره مسابقات جهانی هم بسته شد و تیم ملی کشورمان این بار توانست با کسب یک مدال نقره و عنوان پنجمی کاتا تیمی به کار خود پایان دهد که این امر برای کاراته کشورحائز اهمیت بود  چرا که در طی مسابقات جهانی در بخش کاتا برای اولین بار این اتفاق روی داد. بعد از مسابقات جهانی آلمان سال 2000 که تیم کاتا تیمی موفق به کسب عنوان هشتمی شد در طی 4 دوره اخیر همواره در مرحله اول، مسابقه را به رقبای خود واگذار کرده بود.

 در سال 2002 اسپانیا بعد از قرعه استراحت با حریفی از کشور مالزی روبرو شد که باشکست از گردونه رقابت ها حذف شد. در سال 2004 در مسابقات مکزیک گرچه در همان دور اول تن به شکست به حریفان ژاپنی خود داد اما با به فینال رسیدن ژاپن پا به مسابقات رده بندی گذاشت که با باخت مجدد مقابل اتریش حذف شد و در نهایت در مسابقات 2008 ژاپن در نخستین مسابقه به مصاف اسپانیا رفت که با قبول شکست  از این میدان هم نصیبی نداشت.

در حالی اهالی فن و صاحب نظران نتایج جام بیستم را فاجعه برانگیز می‌خوانند که پیش از این کسب دو نشان برنز را نشان از عملکرد بهتر نسبت به مسابقات دوره قبل می‌خواندند. حال آنکه با کسب دو مدال برنز جایگاه ایران بجای شانزدهم، بیستم می‌شد. یا اینکه عنوان می‌شود کاهش تعداد کشورها باعث افت کیفی مسابقات شده اما اعلام نمی‌شود که کشورهای غایب این دوره کشورهای چون افغانستان، کنگو، کاستاریکا، السالوادور، ایسلند، ماداگاسکار، پاکستان سنگاپور و نروژ بوده اند که اساسا تاثیر چندانی در سطح کیفی مسابقات نداشتند.

6 مدال طلا، 1 نقره ، 1 برنز و کسب عنوان نایب قهرمانی آسیا بعد از تیم ملی ژاپن در سال 2009 را دلیلی بر تضمین نتیجه صربستان بدانند در حالی که قبل از مسابقات جهانی ژاپن هم تیم به مسابقات بزرگسالان مالزی اعزام شد و با کسب 7 مدال از 8 موقعیت (بجز کاتای تیمی)با کسب  4 مدال طلا 1 نقره و دو برنز عنوان سوم آسیا را کسب کرده بود و یا در اظهار نظری دیگر عنوان شود که در دوره قبل هنگام اعزام تیم ملی فدراسیون دبیر و نایب رئیس نداشت در حالیکه دبیر وقت فدراسیون و مدیر تیم های ملی سرپرست تیم اعزامی بود و یا اظهار نظری جالب تر که عنوان شده بود نگاهی به نتایج مسابقات جهانی در دوره های گذشته در می‌یابیم که کاراته هر چهار سال به اوج می‌رسد، زیرا دلیل حضور تیم ملی در بازی های آسیایی هر چهار سال یکبار کمیته ملی المپیک، حمایت ویژه ای از این رشته رزمی کرده و بودجه مناسب در اختیار کاراته قرار می‌گیرد.
که ما هم همین کار را کردیم اما منظور از اوج را نفهمیدیم!

در سال 1994 (اولین دوره حضور کاراته در بازیهای آسیایی) ایران در مسابقات مالزی موفق به کسب یک مدال برنز و رتبه سیزدهم شد اما 2 سال بعد در مسابقات آفریقای جنوبی با کسب اولین مدال طلا موفق به کسب عنوان هفتم جهان شد.

در سال 1998 مسابقات جهانی به میزبانی برزیل ایران با کسب یک مدال نقره و یک برنز نهم شد و در سال 2000 آلمان  با کسب 3 برنز دهم شد که در 2002 اسپانیا  توانست با 1 نقره و 3 برنز جایگاه دهم خود را همچنان نگه دارد! یا اینکه گفته شود تیم که ارنج سنی آنان بالای 25 سال است بدلیل نخوردن شام و ناهار با رئیس فدراسیون دچار تضعیف روحیه شدند!! که حال باید دید چنین ادعای که اصلاً صحت ندارد آیا کمکی در جهت اصلاح امور خواهد بود! و یا اهدافی دیگری را باید در این بین جستجو کرد

نگاهی به پیشینه حضور ایران در مسابقات جهانی نشان می‌دهد فاصله اولین طلا که در مسابقات جهانی 1996 توسط عموزاده برای کشورمان بدست آمد تا مسابقات فرانسه جوانان و امید 2003 که مقتدرانه در مجموع بدون حضور بانوان بر سکوی قهرمانی تکیه  زد  7 سال بود و 3 سال بعد یعنی در سال 2006 در حالیکه تنها چند ماه از رفتن نمی گذشت دو طلای دیگر کسب شده که عمده دلیل آن علاوه بر فنی بودن وی ثبات مدیریتی بود که قطعاً جامعه کاراته هم بدان اذعان دارد که متاسفانه حواشی متعدد و تغییر تحول ممتد بعد از ایشان افزایش بی رویه سبک‌ها، عدم ارتباطات بین‌المللی مناسب، عدم هماهنگی بین مسئولان فدراسیون کار را بدان جا رساند که دبیر اسبق فدراسیون هم در مصاحبه بعد از مسابقات ژاپن پرده از خدشه دار شدن روابط ایران با فدراسیون جهانی برداشت. این که در طی سه سال 2 رئیس و 2 سرپرست بر سرکار آمدند  علاوه بر ایجاد گسستگی روز به روز منجر به شکاف در بدنه کاراته شد که قطعاً طبعات آن در طی 7 ماه قابل اصلاح نیست و فراموش نکنیم خشت به خشت بنای کاراته تا آسمان قهرمانی حاصل سالها زحمات و تلاش و خلاقیت های مدیری پرتوان ، پیشکسوتان، روسای هئیت ها، مربیان، داوران و قهرمانانی است که به فنلاند رسید اما برای فرو ریختن آن تنها برداشتن چند خشت کافی است