وقتی زبان مثل چوب خشک شود

آیا تا به حال از بیماری های خود ایمنی چیزی شنیده اید؛ شاید بجرات بتوان گفت این دسته از امراض امروزه به یکی از بزرگترین معضلات پزشکی تبدیل شده اند، چرا که از یک طرف بنا بر دلایل نامعلومی رخ داده و از سوی دیگر، هنوز

کد خبر: ۳۶۰۵۸

درمان مناسبی برایشان وجود ندارد.
این امراض بدون هیچ پیش زمینه قبلی به سراغ شخص می آیند و وقتی آمدند، دیگر هیچ کاری نمی شود کرد؛ مثلا همین سندرم شوگرنی که امروز می خواهیم راجع به آن صحبت کنیم ، از آن دسته بیماری های عجیب و غریبی است ، که اتفاقا از شیوع نسبتا بالایی برخوردار است.
در تعریف این بیماری یا به عبارت صحیح تر سندرم ، می توان چنین گفت که نوعی بیماری خودایمنی مزمن با پیشرفتی آهسته است که مشخصه آن ترشح انواعی از سلولهای ایمنی در غدد برون ریز و در نتیجه ایجاد خشکی دهان و چشم است.
این بیماری اغلب زنان میانسال را مبتلا می کند و البته در سایر گروههای سنی هم می تواند رخ دهد.
از آنجا که بیماری های رماتیسمی هم از امراض خود ایمنی هستند، در خیلی از موارد سندرم شوگرن را توام با این بیماری مشاهده می کنیم.

چگونه به سندرم شوگرن مبتلا می شویم؛

چون مهمترین مشخصه این بیماری ترشح سلولهای ایمنی در غدد درون ریز است ، اگر سرم اشخاص مبتلا را آزمایش کنیم ، مقدار زیادی آنتی بادی را که برضد سلولهای ایمنی شخص ساخته شده اند، مشاهده می کنیم که همان طور که گفته شد، دلیل خاصی برای این وضعیت وجود ندارد این آنتی بادی ها در نهایت منجر به تخریب سلولهای مختلف بدن می شوند و عوارض بیماری ایجاد می کنند.

علایم سندرم شوگرن چیست؛

اکثر بیماران مبتلا به سندرم شوگرن ، دارای نشانه های مربوط به کاهش عملکرد غدد اشکی و بزاقی هستند. در بیشتر مبتلایان ، بیماری ابتدا با علایمی آهسته و سیر خوش خیم آغاز می شود.
مثلا فرد در مخاط چشم یا دهان خود احساس خشکی مختصر می کند.این حالات ادامه پیدا می کند تا این که در نهایت ، پس از گذشت 8 تا 10 سال از اولین نشانه ها بیماری شکل تمام عیار به خود می گیرد.
در این حالت شخص بشدت در بلع غذا و صحبت دچار مشکل می شود. افزایش پوسیدگی های دندانی و قرار نگرفتن درست دندان های مصنوعی در دهان ، از سایر علایم به شمار می روند.
یکی دیگر از تظاهرات سندرم شوگرن علایم چشمی است. بیماران معمولا از چشمانی خشک توام با احساس وجود شن و سنگریزه در زیر پلکها شکایت دارند.
علاوه بر درگیری چشمی و دهانی سایر غدد برون ریز هم می توانند دچار علایم این سندرم شوند، مثلا در بینی بخشهای فوقانی و تحتانی ریه و دستگاه گوارش کاهش ترشحات غددی می تواند مشکلات عدیده ای به وجود بیاورد.

علایم شوگرن مشابه چه بیماری های دیگری است و راه درمان آن چیست؛

از آنجا که نشانه های شوگرن خیلی اختصاصی نیست ، می تواند با بسیاری از امراض نظیر ایدز، هپاتیت C و سارکوئیدوز اشتباه شود. سندرم شوگرن فعلا به صورت یک بیماری علاج ناپذیر باقی مانده است.
بنابراین درمان آن معطوف به تسکین علامتی و محدود کردن آثار موضعی و مخرب خشکی مخاطات است. برای درمان خشکی چشم ، در حال حاضر داروهایی نظیر تیریزول متیل سولولز و... وجود دارند که در موارد شدید بیماران می توانند این داروها را هر 30 دقیقه یکبار مورد استفاده قرار دهند، اگر زخم قرنیه وجود داشته باشد، بستن چشم و تعدادی از پمادهای موضعی توصیه می شود.
چون برخی داروها نظیر داروهای ضدفشار خون و ضدافسردگی موجب کاهش بیشتر عملکرد غدد اشکی و بزاقی می شوند، باید بشدت از مصرف آنها اجتناب کرد.
ضمنا در این بیماری از داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی هم تنها زمانی استفاده می شود، که علایم به خارج از غدد گسترش یافته باشد و در وضعیت عادی نیازی به مهار سیستم ایمنی و فعالیت های مربوط به آن وجود ندارد.