بعضی از ما چند ساعت مینشینیم پای رایانه و با دوستمان که آن سر شهر یا آن سر دنیاست، حرف میزنیم و اصلا نمیفهمیم روز چطور گذشت. نگاه میکنیم و میبینیم شب شده و کلی کار باید انجام میدادیم که به هیچ کدامشان نرسیدهایم. حالا اگر نمیتوانستیم با تلفن حرف بزنیم همه چیز تمام شده بود؟ یعنی دوستیها ته میکشید و دیگر نمیتوانستیم با کسی ارتباط داشته باشیم؟ دیگر نمیتوانستیم دوستانمان را ببینیم یا از حال هم باخبر بشویم؟ اصلا تا حالا به این فکر کردید که اگر وسایل ارتباطی نبود چه اتفاقی میافتاد؟
برای این هفته میخواهیم پیشنهاد کنیم که برای دو سه روز از تلفن همراهتان کمتر استفاده کنید یا اگر کارتان ضروری نیست، پای اینترنت کمتر بنشینید. لازم نیست خودتان را اذیت کنید که سمت اینترنت و تلفن نروید.
این کار میتواند یک جور تمرین عدم وابستگی به این گونه وسایل باشد. دو سه روز به این فکر کنید که این جور وسایل اختراع نشدند، بنشینید و کارهای دیگری انجام بدهید. مثلا کتاب بخوانید، فیلم ببینید، استخر بروید یا با دوستانتان، همان دوستانی که 3 ساعت پای تلفن حرف میزنید، قرار بگذارید، بروید بیرون و حرفهایتان را رو در رو بزنید. این وابستگی و دل نکندن از تلفن و اینترنت خودش یک جور اعتیاد است، پس برای اینکه از خودتان مطمئن شوید بکوشید وابستگیتان را کمتر کنید.