اگر موافق این دیدگاه باشیم، این سوال مطرح میشود که آیا گردآوری و ترکیب یک چنین جمع ناجوری توانسته روی پرده سینما بخوبی عمل کند و همکاری مشترک آنها باعث خلق اوقات خوبی برای خود آنها و تماشاگران شده است یاخیر؟ تمام تلاش سیلوستر استالونه قهرمان اکشن دیروز سینما و کارگردان پیر این روزهای هالیوود، همین بوده است. او در ساخته جدید سینمایی خود سعی کرده با دور هم جمع کردن گروهی از بازیگران موفق دیروز، یک فیلم سرگرمکننده و تماشایی به بینندگان کامپیوتر زده امروزی ارائه کند.
پاسخ به این سوال که آیا استالونه در انجام کار خود موفق بوده یا خیر، کار سختی نیست. او خرجکردنیها را خوب شروع میکند و با این شروع خوب، بیننده امیدوار میشود که با یک کار تماشایی روبهروست. ولی وقتی قصه جلو میرود، استالونه متوقف میشود و نمیتواند آن را به سرانجام خوبی برساند. برای همین، وقتی نیمساعت از آغاز فیلم میگذرد، متوجه میشویم که با یک فیلم اکشن معمولی سر و کار داریم که هر روز تعداد زیادی مشابه آن ساخته میشود.
استالونه فیلم را براساس فیلمنامهای از خودش و دیو کالاهام کارگردانی کرده است. این فیلمنامه با نگاهی به قصه اریژینال خود کالاهام نوشته شده است. از آنجا که استالونه در پشت دوربین 2 وظیفه مهم را به عهده داشته، طبیعی است که بخش مهمی از قصه فیلم را به خود اختصاص دهد، اما واقعیت این است که او این روزها برای انجام این جور کارهای اکشن و ماجراجویانه دیگر پیر شده است، اما تولید خرجکردنیها نشان میدهد که وی قصد کنارهگیری ندارد و لجوجانه میخواهد کماکان به این راه و روش ادامه دهد. موفقیت 35 میلیون دلاری فیلم در 3 روز اول نمایش در حدود 3200 سال سینما در آمریکای شمالی، میتواند او را نسبت به راهی که در پیش گرفته مطمئنتر کند. هیچ یک از فیلمهای او در دو دهه اخیر، با چنین موفقیت خوبی روبهرو نشدهاند و این برای یک بازیگر اکشن بازنشسته (که خودش هم دیگر داشت باور میکرد به آخر خط و پایان راه رسیده) میتواند نقطه امید باشد. برای همین است که وی این روزها درباره احتمال تولید قسمت دوم فیلم صحبت میکند و البته آنقدر عاقل شده که کل موفقیت فیلم را به خودش اختصاص ندهد و بگوید خرجکردنیها حاصل یک کار جمعی است و تکتک بازیگرانش در این موفقیت سهیم هستند.
منبع: آسوشیتدپرس