زنبور حشرهای است که 6 پا دارد و اندامش به 3 قسمت تقسیم شده است:
سر، ناحیه میانی بدن و شکم. روی سر خود 2 شاخک دارد، 2 چشم بزرگ مرکب و 3 چشم مفرد، فکهای گاز گیرنده و یک زبان مکنده. ناحیه میانی بدن زنبور دارای 3 جفت پا و 2 بال است.
زنبورهای عسل موجودات زحمتکشی هستند. تعدادی از زنبورها، زنبور کارگر نامیده میشوند. همه زنبورها به وسیله پاهایشان گرده را جمعآوری میکنند.
زنبورها یک ملکه دارند که جثه او از همه بزرگتر است و مسوول تخمگذاری است. ملکه روزی 1500 تخم میگذارد و تعدادی از زنبورهای کارگر هم مسوولیت نگهداری از این تخمها را دارند تا آنها بعد از سپری شدن زمان معین تبدیل به زنبورهای کارگر شوند.
بچههای خوب میدانید زنبورهای کارگر چه مسوولیتهایی دارند؟
زنبور کارگر اول به نظافت و تمیز کردن سلولهای کندو میپردازد. سپس مسوول غذا دادن به نوزاد زنبورهاست که بزودی سر از تخم در میآورند و بعد از این کارها به خارج از کندو پرواز میکند و به جمعآوری گرده گلها میپردازد. زنبورعسل روی گلها مینشیند و مشغول نوشیدن شهد گلها میشود. سپس شهد یا شیره گیاه را در حفره مخصوصی به نام کیسه محتوی عسل که در بدن خود دارد، میریزد. این کیسه در قسمت جلوی معده زنبور قرار دارد و دریچهای این حفره را از معده جدا کرده و وقتی کیسه پر شد، آن را به خانه میبرد. بعضی از انواع زنبورها برای حمل کردن گرده گلها، پاهایی مجهز به زنبیل دارند که بعد از جمعآوری شهدها آنها را در حفرههای کندو میریزند و آب موجود در عسل تبخیر و عسل تولید میشود.