حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
او درباره مهمترین حادثه زندگیاش میگوید: «همه فوتبالیستها مصدوم میشوند و حتی مدت زیادی را از ورزش دور میمانند و گاه بازیکنان بزرگی به خاطر مصدومیت برای همیشه با فوتبال خداحافظی میکنند. متاسفانه برای من هم بارها این اتفاق افتاده است. در سال 2003 بازیهای زیادی را برای تیم ملی بزرگسالان، تیم ملی امید و سپاهان انجام دادم. خیلی از کارشناسان آن موقع به من و مربیان میگفتند بازیهای زیاد باعث میشود دچار ضعف بدنی و مصدومیت شوم، اما گوشم بدهکار نبود و در بعضی از بازیها هم که واجب نبود به میدان میرفتم. حتی یادم هست در یک هفته دو بازی انجام دادم تا این که در بازی تیم ملی امید ایران و کره جنوبی اتفاقی که نباید میافتاد، افتاد و در برخورد با دروازهبان حریف از ناحیه زانو مصدوم شدم. اوایل فکر میکردم میتوانم خیلی زود به بازی برگردم اما عجله زیاد برای بازگشت به میدان باعث شد دوباره مصدومیت پیدا کنم.
در طول 7 سالی که از آن مصدومیت میگذرد، من بارها مصدوم شدهام و حتی حضور در آلمان و عمل جراحی که آنها روی پای من انجام دادند هم فایده نداشته، به هر حال درچندماهاخیر خوشبختانه اتفاق خاصی نیفتاده است و در حال حاضر هم در تمرینهای سپاهان شرکت میکنم. به نظرم مصدومیت بدترین اتفاق برای یک ورزشکار است؛ پدیدهای که همیشه کابوس من است.
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....