مرتضی آخوندی عکاسی که توانست آخرین لحظه وداع خانوادههای داغدار میناب را ثبت کند، از جزئیات آن روز خاص میگوید
تلاشهای فرای منجر به ایجاد کرسی تدریس مطالعات ایرانی در دانشگاه کلمبیا شد و او به عنوان اولین استاد کرسی مطالعات ایرانی این دانشگاه منصوب شد.
این ایرانشناس، سالها در سازماندهی کنگرههای ایرانشناسی سهیم بوده و در خارج از ایران با دانشگاههایی که به مطالعات مرتبط با ایران و آموزش زبان فارسی علاقهمند بودند، همکاری داشته است.
مرحوم دهخدا به خاطر علاقه فرای به ایران شناسی،او را ایران دوست نامید و فرای نیز پس از آن در امضای خود از این لقب استفاده کرد.
به گزارش ایرنا، او دیروز در این همایش آرزویی را که سالهاست به بهانههای مختلف تکرار کرده بار دیگر بر زبان آورد: «دوست دارم جسدم را بعد از مرگ در کنار رودخانه زایندهرود دفن کنند.»
فرای به این نکته هم اشاره کرد: «سالهاست که خود را یک ایرانی میپندارم و از سالها پیش به مردم، زبان، فرهنگ و تاریخ ایران علاقه داشتم.»
رئیسجمهور کشورمان هم که در این اجلاس حاضر بود بلافاصله به درخواست فرای پاسخ مثبت داد و گفت: «خانهای در اختیار این ایرانشناس شهیر قرار خواهد گرفت تا هر استفادهای که میخواهد از آن بکند.»
فرای که 90 سال سن دارد، حالا به آرزوی دیرین خود رسیده است و در کشوری که 60 سال عاشقانه آن را دوست داشته و برای معرفی فرهنگش زحمت کشیده، صاحب خانهای شده که میتواند بعدها حتی به بنیاد این ایرانشناسی تبدیل و مأمنی شود برای همه کسانی که در گوشه و کنار جهان با عشق روی فرهنگ ایران کار میکنند.
مرتضی آخوندی عکاسی که توانست آخرین لحظه وداع خانوادههای داغدار میناب را ثبت کند، از جزئیات آن روز خاص میگوید
وقتی «جوکر» هم دیگر جواب نمیدهد
نادر فریادشیران در گفت و گوی اختصاصی با جام جم آنلاین؛
بهروز سلطانی در گفت وگو با جام جم آنلاین.