مرگ، لاله و لادن را از هم جدا کرد

لادن بیژنی در شب قبل از عمل گفته بود: ما تمام ریسک‌های این عمل را پذیرفته‌ایم و با شجاعت به اتاق عمل می‌رویم. لاله هم آرزو می‌کرد هر دو سالم از اتاق عمل خارج شوند.

به این ترتیب دو خواهر که به ‌رغم مشکل جسمی هرگز در زندگی دست از تلاش نکشیده بودند و به دانشگاه رفته و همیشه با امید به آینده نگاه می‌کردند، روز 15 تیر به اتاق عمل رفتند و یک تیم بزرگ پزشکی متشکل از 24 دکتر و 100 پزشکیار و پرستار، جراحی روی دوقلوی ایرانی را شروع کرد. در حالی که ابتدا تخمین زده شده بود این عمل 48 ساعت به طول می‌انجامد کار به روز سوم کشیده شد. اوضاع در اتاق عمل دشوار شده بود و پزشکان در شرایطی قرار گرفته بودند که احتمال می‌دادند عمل تا 5 روز ادامه پیدا کند، از سویی دو خواهر دچار مشکل فشارخون شده بودند و تیم پزشکی یک بار توانست خطر مرگ را از دوقلوها دور کند. پرم کومار نیر، سخنگوی بیمارستان رافلس در جمع خبرنگاران مستقر در بیمارستان گفت، خبرهای خوشی داریم و نگرانی‌هایی که درباره فشارخون غیرطبیعی دو خواهر داشتیم، تقریباً رفع شده و الان خون به شکل طبیعی‌ در بدن آنان گردش دارد. اگر وضع به همین منوال پیش برود، به پایان عمل نزدیک می‌شویم و آنان را به بخش مراقبت‌های ویژه خواهیم فرستاد.

این وعده سخنگوی بیمارستان هرگز عملی نشد، چرا که بعد از جدایی لاله و لادن هر دو جان خود را از دست دادند. بیمارستان رافلس آن زمان بیانیه‌ای منتشر و اعلام کرد: عملیات جداسازی مغز این دو خواهر انجام گرفت، اما پس از لحظاتی لادن بیژنی به خاطر نوسان‌های جریان خون در مغز درگذشت و 2 ساعت بعد لاله نیز به همین دلیل جان باخت. تیم پزشکی در این مدت بی‌وقفه مشغول کار بود تا جداشدن سلول‌ها و بافت مغزی دو خواهر در نهایت دقت و با کمترین خدشه و ایراد صورت گیرد. به خاطر این‌که مغز آنان 29 سال با یکدیگر گره خورده و مشترک بود و بافت یکسانی داشت، این جراحی به طول انجامید و در پایان جدایی، بدن لادن بیژنی دیگر قادر به تحمل جراحی نبود و به خاطر فشارخون در مغز جان باخت و سپس خواهرش فوت شد.

این پایان تلخ زندگی دو خواهری بود که شهرت جهانی یافته بودند.