چه کسی به داد کشتی تهران می رسد

حدود 10 روز از برگزاری بزرگترین گردهمایی کشتی کشور می گذرد. گردهمایی که تصور می رفت تحت عنوان مسابقه های شصت و سومین دوره کشتی آزاد قهرمانی کشور بتواند هویت

کد خبر: ۳۳۸۴۹

و اصالت کشتی ما را برای جوانها و نسل امروزی این ورزش زنده و پویا نماید.
اما رقابت های کشتی قهرمانی کشور با وجود قدمتی بیش از 63 سال ، سالهای مدیدی است که بدور از آن اصالت و هویت بایسته و شایسته خود و تنها به صرف یک وظیفه و پر کردن تقویم فدراسیون کشتی برگزار و به صورت یک برنامه نمایشی و اجباری درآمده است.
براستی ، کارگزاران فدراسیون کشتی از گنجاندن این مسابقه در تقویم و برگزاری آن چه هدفی را دنبال می کنند. آیا کمیت و کیفیت این مسابقه ها را مورد تجزیه و تحلیل کارشناسی قرار می دهند.
آیا کمیته ای برای شناسایی میزان سازندگی و فعالیت بهترین هیاتها و رفع معضلات متعددی که در کشتی استانها وجود دارد، در هنگام مسابقه های قهرمانی کشور ناظر بر این رقابتها بود؛! با نگاهی بر نحوه برگزاری مسابقه های قهرمانی کشور، این واقعیت تلخ آشکار می شود که قهرمانی کشور به دلیل آن که اهمیت و جایگاهی در طبقه بندی برنامه های فدراسیون کشتی ندارد جایگاه حقیقی و هویتی خود را در رقابت های داخلی از دست داده است.
به طوری که قهرمانان شاخص و ملی انگیزه جدی برای حضور در این مسابقه ها نشان نمی دهند و هیاتهای کشتی استان های مختلف و حتی تیمهای بزرگی چون استان تهران برای جمع کردن یک تیم کامل همواره با دشواری و کمبودهای قابل توجهی مواجه می شوند و حتی برای گزینش و انتخاب نفرات خود در بعضی از اوزان دست به دامن کشتی گیران شاخص استانهای دیگر می شوند نمونه بارزی که امسال در ترکیب تیم تهران دیده شد. تیم مرکزنشین با وجود امتیاز میزبانی و بهره گیری از 2یار ملی پوش خود هادی حبیبی و علیرضا رضایی و 2 کشتی گیر غیربومی از همدان محمدرضایی و علیرضا درویشی باز هم نتوانست از رقیب همیشگی خود مازندران پیشی بگیرد.
مسابقه های شصت و سومین دوره کشتی آزاد قهرمانی ایران مهمترین ثمره ای که می تواند به همراه داشته باشد تجدیدنظر در اداره کشتی استان تهران است که طی چند سال گذشته همواره سیر نزولی را طی کرده است و بدون برنامه ریزی و سازندگی و تنها در سایه رایزنی و حمایت های جانبی به بیراهه رفته است.
براستی وقت آن رسیده است که مسوولان فدراسیون کشتی عملکرد هیات کشتی تهران را با بررسی همه جانبه به اداره کل تربیت بدنی ، استان تهران ارجاع دهند تا بیش از این کشتی تهران به بیراهه نرود.
چرا که کشتی تهران در سازندگی و پشتوانه سازی تیمهای ملی و به خصوص کشتی پایه ، نوجوانان و جوانان در سالهای اخیر کمترین اثر و رده پایه ای را برجای نگذاشته و اینک به نظر می رسد عمر مدیریت دهساله رحیم جدی بر کشتی تهران به پایان رسیده است و کشتی تهران برای پویایی و سازندگی به فکری نو و تحولی تازه نیاز دارد.