دکتر استیسی بنت از دانشگاه استنفورد، این وسیله را سر سبد اعضای مصنوعی انسان می داند.
این دستگاه روش جدیدی برای ترمیم شبکیه چشم است ، بویژه آن قسمت از سلولها که وظیفه تبدیل نور را به پیامهای عصبی دارند. دکتر بنت را در این عکس با یک نمونه بزرگ این وسیله می بینید.
بیماری باعث از میان رفتن یا آسیب دیدن این لایه از سلولها می شود. در چند سال اخیر فناوری اعضای مصنوعی بدن آن قدر رشد کرده است که می توان سلولهای آسیب دیده شبکیه را با تراشه های الکترونیکی پر کرد.
اما مشکل اینجاست که جا دادن به این قطعات در چشم انسان کار ساده ای نیست.
دکتر بنت می گوید: نمونه های خوب این دستگاه برای پیوند زدن با بدن انسان مشکل دارند. کاری که ما قصد انجام دادن آن را داریم با قرار دادن یک تراشه در شبکیه چشم فرق می کند.
او عقیده دارد این وسیله بیشتر از آن که یک وسیله الکترونیکی باشد، شیمیایی است و می گوید: به جای آن که از یک دستگاه الکترونیکی برای تبدیل نور به پیام استفاده کنیم، از ماده ای استفاده کرده ایم که درست مانند سلولهای شبکیه چشم عمل می کند.
این محققان با دستگاهی که ساخته اند، نور را درون این تراشه می شکنند و دستگاه با آن نور شکسته شده پیام عصبی به مغز می فرستد.
پروتئین های عجیب
این دستگاه از پلیمری نرم ساخته شده که براحتی انحنای پشت چشم را به خود می گیرد.
یکی از کلیدی ترین نکته ها این است که سلولهای شبکیه پشت این تراشه رشد می کنند و می توانند به سیستم دریافت نور کمک کنند.
دکتر بنت می گوید آنها تلاش می کنند پیش از کار گذاشتن این تراشه در چشم ، سلولهای لازم را پشت آن کشت دهند. این روش به کارایی بیشتر این تراشه کمک می کند.
دانشمندان در دهه اخیر مشغول کار کردن روی این موضوع هستند که چگونه سلول ها را با این تراشه تراز کنند. آنها برای این منظور از یک لایه پروتئینی استفاده کرده اند که باعث می شود تارهای عصبی پشت این لایه رشد کنند و امیدوارند بتوانند این تراشه را به سلولهای عصبی متصل کنند تا پیامها به مغز برسند.
این روزها در دانشگاه استنفورد، دانشمندان مشغول آزمایش های نهایی روی این وسیله هستند تا بتوانند اثر آن را با شبکیه مقایسه کنند تا بزودی عملهای ابتدایی را روی موشها انجام دهند.