هنگامی که احساس میکنند در ادامه راه، تنها نیستند و کسی هست که دوستشان دارد؛ آن قدر که زندگی خود را با آنها به شراکت گذارد.
آن دم که با یکی دیگر، عهد میبندند که تا پایان راه با هم باشند، یکدیگر را دوست بدارند و رشته محبت آن روز را هر روز قویتر کنند. آن گاه است که زندگی طعم شهد و عسل میگیرد.
آن لحظههای بسیار بسیار شیرین، آن مقدار زیبایند که تا پایان عمر میتوانند ذائقه انسان را شیرین کنند؛ اگر این عهد بر جای بماند.
اگر آن را باور کنیم و بر این باور پای فشاریم.
اما گاه هم میشود که ستونهای زندگی دچار ضعف گردد. آن باور سست شود و دلها در سینه بلرزد. این بار نه از عشق و دلدادگی که از بیم و خود باختگی.
آن زمان است که بنای ساخته بر آن ستونها میلرزد و ترس از فرو ریختنش، انسان را در خود فرو میریزد.این میشود؛ اگر که به موریانهها فرصت دهیم تا به این ستونها راه پیدا کنند.
اگر غفلت کنیم از آن عهد که در آن لحظههای شیرین با خود و همراه و همسفر زندگیمان بستیم.
اگر عشق، جای خود را به تردید، دودلی دروغ و... دهد.
آن دم است که...
شاید نتوان گفت، یا بهتر باشد نگوییم که آن دم چه میشود. من، تو، ما، همه میپنداریم میتوانیم درک کنیم چنان شرایط سختی را؛ اما به واقع چنین نیست.
آن دم که غمی جانکاه بر شانهات آوار میشود؛ وقتی سینهات زیر فشار دردی سنگین تاب تحمل ندارد و قلبت پاره پاره از جفای روزگار است، همه آن شیرینیها هم ذائقه تلخت را بیپاسخ میگذارند.
زبان در کام نمیچرخد؛ خنده بر لب نمینشیند؛ دل، ره بر سرور میبندد و تو میمانی که چه شده است؟! تو میمانی با یک دنیا خاطره که حالا در ذهن مه گرفتهات، ناباورانه به دنبال آنها میروی.
اگر چنین شود، آن لحظههای شیرین هم دیگر خیلی دورند، آن قدر که دستانت به آنها نمیرسند؛ آن قدر که دیگر سوسو هم نمیزنند. آن قدر دور که دیگر شیرینیشان را نمییابی.
گویی از ابتدا تلخ و سیاه بودهاند؛ اگر چنین شود.
***
نپنداریم که اینها برای ما نیست؛ نگوییم ما را چه کار با این سخنان تلخ.
یادمان نرود آنها که روزگارشان چنین شدهاست نیز روزی زندگی شادی داشتهاند؛ چه شد که از دستش دادند، سخن ما نیست.
ما میخواهیم بگوییم، یادمان نرود که باغچه هر قدر زیباتر و پرگلتر باشد، دقت بیشتر و مراقبتی فزونتر میطلبد.یادمان نرود یک بار زندگی میکنیم؛ فقط یک بار؛یادمان نرود یک بار فرصت داریم؛ پس آن را قدر بدانیم.
برای شاد زیستن، تلاش کنیم؛ بر چیزهایی چشم ببندیم و صداقت را، دوستی را، عشق را عزیز بداریم.خوبیها را به خانه خود بخوانیم و همراه و همدل همراهمان باشیم.
یادمان نرود فقط یک بار زندگی میکنیم.
علی مهربان