یک آرتیست ایرانی در آمریکا

پیروزفر با بازی خود نشان داده که خوب دیده است و با انرژی نقش بیژن را در پیری به نمایش گذاشته است. برای مایی که با مردم آمریکا از نزدیک آشنا نیستیم، بهترین نمونه برای آشنایی با نوع زندگی، رفتار اجتماعی و فردی و خصوصیات اخلاقی و... مردم آمریکا توجه به فیلم‌های سینمایی است که در این کشور ساخته می‌شوند. با دیدن این فیلم‌ها می‌توان فهمید که آمریکایی‌ها نوع صحبت کردن خاصی دارند. حتی کلاس‌های آموزش زبان انگلیسی به دو دسته تقسیم شده‌اند؛ گروهی که لهجه انگلیسی را تدریس می‌کنند و گروهی که انگلیسی با لهجه آمریکایی آموزش می‌دهند.

آمریکایی‌ها سلیس صحبت نمی‌کنند و حتی برخی از حروف را هم درست ادا نمی‌کنند و به اصطلاح خیلی شل و وارفته صحبت می‌کنند؛ انگار اصلا قرار نیست حرف جدی از دهان آنها بشنوی. بیژن هم حدود 30 سال در آمریکا زندگی کرده و انگار یاد گرفته است که مانند آمریکاییان جدی نباشد و پیروزفر بخوبی این خصوصیت آمریکایی را به نمایش گذاشته است، گویا واقعا سال‌ها در آمریکا زندگی کرده است.

در فیلم‌های سینمایی می‌بینیم که آرتیست‌ها با شلوار جین آبی‌رنگ و نگاه حق به جانب چنان صاف راه می‌روند که انگار برای فتح دنیا آمده‌اند.

پیروزفر هم مانند همین آرتیست‌ها در سریال در چشم باد قدم برمی‌دارد و راه خود را به سوی آینده باز می‌کند. آرتیست‌های آمریکایی با خنده‌های بی‌پروایشان به بیننده نشان می‌دهند که همه چیز روبراه هست حتی اگر اوضاع چنان که باید پیش نرود. پیروزفر در چشم باد واقعا آرتیستی است که خوب بازی می‌کند تا نقش خود را برای مخاطب باورپذیر کند.

پیروزفر که برای بازی در این سریال به آمریکا رفته بود، مدتی در این کشور ماند و حالا به ایران برگشته تا فعالیت‌های سینمایی‌اش را از سر بگیرد.

طاهره آشیانی / گروه رادیو و تلویزیون