درسهایی که مدرس آموخت

در پرده وسیله ها برانگیخته شد تا دعوی حق به باطل آمیخته شد سردار سپه به آبروی خود شست دستی که به او خون حسن ریخته شدروزی که در صدر انقلاب ، امام خمینی (ره) در خصوص انتخابات مجلس شورای اسلامی گفت : «سعی کنید مثل مرحوم مدرس را انتخاب کنید».

کد خبر: ۳۲۶۶۴

این جمله برای خیلی ها عجیب بود ؛ زیرا در شرایطی که تعداد قابل توجهی از رجال شاخص و تراز اول انقلاب ، نامزد نمایندگی مجلس بودند ، این کلام چه معنی می داد؛ بعدها اما معلوم شد آنچه آن پیر روشن ضمیر در خشت خام حوادث می دید، آنها در آینه نیز نمی دیدند. او با پیش بینی آینده ، این جمله را برای امروز و فردای ما گفت که اشخاصی همچون مدرس بزرگ را به مجلس بفرستیم تا پای نااهلان و نامحرمان به قلب قانونگذاری نظام باز نشود. او می دید روزی یک نماینده تهران ، در اقدامی غیرمعمول ، موکلان و ولی نعمتان خود را به جرم بی توجهی به همفکران ایشان ، در جریان انتخابات شوراها، آماج اهانت ها و حملات خود قرار می دهد.او می دید، روزی دیگر، نماینده ای برای جلوگیری از نومیدی هیات حاکمه امریکا از بعضی جریانات داخلی ، در نطق پیش از دستور خود، مطالبی بر زبان می آورد که رئیس مجلس و قاطبه نمایندگان آرمانخواه - فارغ از دسته بندی های اکثریت و اقلیت - یکصدا بر او خواهند تاخت . مروری بر سخنرانی ها و پیامهای امام نشان می دهد که کمتر کسی همچون مدرس در این حجم و این قدر مورد تحسین و تکریم ایشان قرار گرفته است .براستی مدرس که بود که بر خمینی بزرگ ، چنین تاثیر عمیقی گذاشته بود؛ گوشه ای از سجایا و فضایل اخلاقی مدرس ، در سالگرد شهادتش ، می تواند ما را به عمق تاکیدات امام بیشتر واقف کند. مدرس ساده زیستی را به عنوان یک اصل در زندگی و عمل سیاسی خویش برگزید ؛ زیرا معتقد بود: «باید جان انسان از هرگونه قید و بندی آزاد باشد تا مراتب انسانیت و آزادگی خویش را حفظ کند». - مدرس از شجاعت زایدالوصفی برخوردار بود و با این خصوصیت در مقاطع مختلف - بویژه در اوج دیکتاتوری مخوف رضاخانی - توانست ایران را از خطرات بزرگ برهاند. او خود در نامه به احمدشاه تاکید می کند: «خداوند ، دو چیز به من نداده : یکی ترس و دیگری طمع». - مدرس به مسائل از منظر تنگ باندی و جناحی نمی نگریست و در امور مهم فقط اصول ارزشی و منافع ملی را در نظر قرار می داد و می گفت : «هر کس با مصالح ملی و امور مذهبی همراه باشد، من هم با او همراهم و الا فلا» - مدرس عرفی نبود و به سکولاریسم اعتقاد نداشت . سیاست او دینی بود و دین او سیاسی . وی با الهام از اسلام ، اقدامات سیاسی خود را سامان می داد و می گفت : «دیانت ما عین سیاست ماست و سیاست ما عین دیانت ما» - مدرس ، قهرمان مبارزه با استبداد داخلی بود و در این راه تا آنجا پیش رفت که رضاخان پس از ترورهای نافرجام ، حتی تبعید او را در کاشمر نیز برنتابید و حکم قتلش را صادر کرد. - مدرس در مقابله با بیگانگان سلطه جو نیز به سهم خویش کارنامه ای درخشان بر جای گذاشت . مثلا موضع او در برابر قرارداد استعماری 1919 ایران و انگلستان (وثوق الدوله - کاکس) بسیار جالب است : «هی می آمدند پیش من و به اصرار می پرسیدند: کجای این قرارداد بد است؛ هر جایش بد است ، بفرمایید اصلاح کنیم . می گفتم : من سر از این حرفها و نوشته های شما در نمی آورم ؛ چون اهل سیاست نیستم . من یک نفر آخوندم ؛ اما همین قدر تشخیص می دهم که ماده اول این قرارداد که استقلال کشور را تضمین می کند ، بی نهایت خطرناک است ، چون نشان می دهد، توطئه ای علیه آن استقلال در شرف انجام است . تاکید روی استقلال یک دولت مثل این است که کسی به من بگوید: سید ، من حاضرم سیادت تو را به رسمیت بشناسم!» اکنون بر ماست که با الهام از کلام حکیمانه امام و با معیار گرفتن این خصوصیات ، در انتخابات آینده مجلس شورای اسلامی ، کسانی را به نمایندگی خود به مجلس بفرستیم که به واقع «عصاره فضایل ملت» باشند و بدون ترس و طمع و سوء استفاده از موقعیت خود و با رعایت اصول عزت ، حکمت و مصلحت ، در مقابل همه زورگویان ، شجاعانه بایستند و مرعوب نشوند و فقط به «ایران آباد و اسلامی» و «ایرانی مسلمان و رفاه مند» بیندیشند و بس .