مشایی گویا هنر سینما را دوست دارد چون بیشترین دیدار را با بازیگران سینما داشته است، اما پرسش اینجاست چرا در گام اول مشایی دیدار با بازیگران را در برنامه خود گذاشته است؛ بازیگرانی که به جز ایفای نقش هیچ سهم دیگری در فرآیند تولید یک فیلم ندارند. آنها میتوانند همت کنند و نقشی را که به آنها سپرده شده به بهترین شکل ممکن اجرا کنند، اما نمیتوانند نقشی در فرآیند نوشتن فیلمنامه، انتخاب سوژه، ساختار متن و کارگردانی داشته باشند و در واقع آنها مغز متفکر یک اثر سینمایی نیستند بلکه ابزار اجرایی آن هستند. بنابراین برای تعامل دولتمردان با سینما آیا بهتر نیست که دیدار و گفتگو ابتدا با مغزهای متفکر و سازندگان اصلی یک اثر هنری و سینمایی صورت گیرد؟ آیا دیدار و گفتگو با کارگردانان و فیلمنامهنویسان مهمتر است یا دیدار با بازیگران؟ جالب اینجاست که اشتیاق عموم مردم هم برای دیدار با بازیگران بیشتر از کارگردانان و فیلمنامهنویسان است، اما به هرحال باید فرقی بین عموم مردم و افراد خاص جامعه باشد.
مرتضی آخوندی عکاسی که توانست آخرین لحظه وداع خانوادههای داغدار میناب را ثبت کند، از جزئیات آن روز خاص میگوید
نادر فریادشیران در گفت و گوی اختصاصی با جام جم آنلاین؛
بهروز سلطانی در گفت وگو با جام جم آنلاین.