لحظه‌هایی که جاودانه شد

درست 31 سال پیش در ساعت 9:30 صبح، هواپیمای ایرفرانس بر فراز آسمان فرودگاه مهرآباد ظاهر شد. هواپیمایی که پاریس را به مقصد تهران ترک کرده بود و بعدها به «پرواز انقلاب» مشهور شد. حالا بیش از سه دهه از آن شور و شوقی می‌گذرد که مردم را از سراسر ایران جمع کرده و به تهران کشانده بود. جمعیتی که روزنامه‌ها تخمین می‌زدند 4 میلیون نفر باشند.

هواپیما که در فرودگاه مهرآباد فرود آمد، ابتدا آیت‌‌الله مرتضی مطهری به عنوان نماینده جامعه روحانیت به عنوان خیرمقدم به امام وارد هواپیما شد و مدتی بعد، امام از هواپیما بیرون آمدند.

زمانی که امام وارد ایران شد، مردم بعد از مدت‌ها می‌توانستند برای اولین بار ا‌ز طریق تلویزیون‌های خود، مراسم استقبال از ایشان را به صورت مستقیم ببینند اما بعد از نیم ساعت، یکباره پخش مراسم متوقف شد تا روزنامه کیهان فردای آن روز از تهران و شهرهای مختلف ایران خبر بدهد که در زمان قطع برنامه ورود امام، مردم زیادی تلویزیون‌های خود را شکسته‌اند.

جمعیت میلیونی مردم سبب شده بود اداره امور حتی از توان کمیته 70 هزار نفری استقبال نیز خارج شود. فاصله 33 کیلومتری میدان آزادی تا بهشت ‌زهرا مملو از جمعیت بود، آنقدر که ماشین حامل امام قادر به طی مسیر نبود. بناچار از بالگرد استفاده شد تا امام به قطعه 17 شهدای بهشت‌زهرا برود و سخنرانی معروف خود را ایراد کند. 12بهمن هر سال یادآور همان لحظه‌های تاریخی و بی‌نظیرترین استقبال مردمی از یک رهبر است؛ لحظه‌هایی که تصاویرشان با سرود « بوی گل سوسن و یاسمن آید» گره خورده و برای مردم این سرزمین جاودانه شده‌اند.