پزشک خانواده
مهرهها روی هم چیده میشوند تا ستون فقرات شکل گیرد، در بین مهرههایتان بالشتکهای اسفنجی تحت عنوان دیسک جای دارند. این مهرهها دارای پوشش قوی فیبری در اطراف هستند که از بخش ژل مانند درونی محافظت میکنند. مفاصل بین مهرهای با لیگامانهای قوی تقویت شدهاند و با بسیاری از عضلات سخت و تنومند احاطه گشتهاند. ساختار پیچیده ستون فقرات متحمل وزن شما و باری که حمل مینمایید است و از نخاع نیز حمایت مینماید.
ساختار پیچیده ستون فقرات عاملی برای مشکلات بالقوه آن نیز است. بدین معنی که تغییرات جزیی در امتداد یا بالانس هر قسمتی (دیسک، مهره، مفصل یا عضله) میتواند حرکات را دردناک سازد. وقتی اعصاب یا نخاع که از درون ستون فقرات عبور مینمایند (کانال نخاعی) گرفتار شوند احتمال درد یا بیحسی در هر قسمتی از بدن وجود دارد. آسیب جدی به ستون فقرات میتواند موجب آسیب دائمی به نخاع و فلج شود.
خوشبختانه ستون فقرات براحتی آسیب نمیبیند. معمولا هنگام صدمه ستون فقرات، یکی از اعضای آن تنها تحریک میشود. برای مثال ممکن است دیسکهای شما خونرسانی ضعیفی داشته باشند در نتیجه افراد بالغ در طول زمان به ایجاد ترک و کمآبی دیسک (دژنراسیون) مستعد میشوند.
عوامل خطری که ممکن است بعضی افراد را بیشتر مستعد مشکلات پشت کرده و بهبودی کندتری را به همراه داشته باشد، شامل: عدم داشتن فعالیت فیزیکی، وضعیت نامناسب بدنی، اضافه وزن و قرار داشتن زیر استرس فیزیکی یا ذهنی هستند. عوامل خطری که وابسته به شغل فرد است شامل کارهای بدنی سنگین، خم شدن یا چرخیدن مکرر یا داشتن وضعیت ثابت بدنی نظیر ایستادن، نشستن یا خم شدن به جلو برای زمان طولانی حین کار کردن هستند.
التهاب عصبی یا فشار بر ریشه عصبی در کمر میتواند موجب سیاتیکا شود. این نامگذاری از روی اسم عصب سیاتیک است که در اندام تحتانی هر قسمت از لگن تا پاشنه ادامه دارد. تنها یک تا 2 درصد افراد دارای کمر درد، مبتلا به سیاتیکا هستند. این اختلال به صورت دردی که از کمر شروع شده و از طریق باسن به ساق پا انتشار مییابد مشخص میشود. فشار عصبی میتواند منجر به سوزن سوزن شدن، بیحسی یا ضعف عضلانی شود. سرفه، عطسه و سایر فعالیتهایی که بر ستون فقرات فشار وارد میسازند میتواند سیاتیکا را بدتر کنند. معمولا درد به خودی خود بهبود مییابد. با این وجود، فشار شدید بر عصب گاهی میتواند موجب ضعف پیشرونده عضلات درگیر شود و احتیاج به دخالت جراحی خواهد داشت.
90 درصد دردهای پشت با یا بدون درمان ظرف 4 تا 6 هفته بهبود مییابند. در 10 درصد دیگر، درد مدتش بیشتر است و ظرف 6 تا 12 هفته یا بیشتر بهبود مییابند مخصوصا اگر ناشی از پیچخوردگی رباطها یا کشیدگی شدید عضلانی باشد افراد دارای درد پشت و اندام تحتانی حتی به زمان بیشتری برای بهبود نیاز دارند. اما با گذشت زمان و مراقبتهای مناسب، نشانهها اکثرا تخفیف مییابد. برای درمان کمر درد از روشهای زیر استفاده مینمایند:
1 مراقبت شخصی 2 ورزش 3 استراحت 4 جراحی 5 دارو درمانی. داروهای کاهنده درد که در دسترس عموم مردم است و نیاز به نسخه ندارند نظیر استامینوفن یا داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی)NSAIDs( نظیر ایبوپروفن یا آسپیرین میتوانند در آرامسازی درد کمککننده باشند. بسته به علت و درجه درد شما ممکن است پزشک از داروهای ضد درد قویتر و شلکنندههای عضلانی استفاده نماید. داروهای مخدر ندرتا برای درد پشت توصیه میشوند و اگر تجویز شوند باید برای مدتی محدود باشد. برای دردموضعی پشت ممکن است پزشک از تزریق داروی کورتیکواستروئیدی در ناحیه دردناک برای کاستن التهاب استفاده نماید. 6 فیزیوتراپی نشان داده شده، برنامه فیزیوتراپی در افراد دارای درد مزمن کمری موثر هستند. فیزیوتراپی ممکن است بعد از خلاصی از درد حاد برای برگرداندن آمادگی ستون فقرات، هماهنگی بین انقباض عضلانی و انعطافپذیری نیز صورت پذیرد، فعالیت جسمی برای کشیدن و تقویت عضلات پشت احتمال مشکلات آتی را میکاهند. برای بعضی افراد دارای نشانههای شدید، فیزیوتراپیست ممکن است حرارت درمانی و ماساژ ملایم را صورت دهد. برای بعضی اختلالات استفاده از بریسها (وسایل حمایتکننده)، کرستها و کشش مکانیکی مفید است. ممکن است دستکاری (مانیپولاسیون) ستون فقرات نظیر آنچه توسط متخصص درمان با روش دستکاری ستون مهره توسط فیزیوتراپیست و بعضی پزشکان بیماری استخوان صورت میپذیرد، در بعضی نمونهها کمککننده باشد.
سوالات پزشکی خود را با ما در میان بگذارید.
گفت و گو
