گوهر

ما ایرانیان نیز از این دست داستانک‌ها بسیار داریم و آنان که موهاشان این روزها خاکستری است، آن روزهای سرد زیر کرسی و قصه‌های مادر بزرگ در کنار ظرف انار را به یاد دارند؛ یا سعدی‌خوانی‌ها و نقالی‌ها و شاهنامه‌خوانی‌های قهوه‌خانه با فنجانی چای دیشلمه را یا... اما در عصر اینترنت و سرعت و زمان‌های اندک برای شنیدن و خواندن، بد ندیدیم که هر هفته ما هم یکی از این روایت گونه‌ها را از گوشه و کنار این جهان تقدیم‌تان کنیم. تا هم در این هیاهوی زندگی ماشینی که بسیاری از داشته‌ها و بایدها و نبایدها فراموش می‌شوند، یادمان نرود که چه در پیش رو داریم؛ چه چیزهایی را باید از یاد نبریم؛ چه کارها که می‌توانیم انجام دهیم و صدها نکته دیگر که نباید از یاد روند اما... .

همین‌جا هم از شما می‌خواهیم که اگر از این داستانک‌ها دم دست‌تان دارید برای‌مان به نشانی تهران بلوار میرداماد جنب مسجد الغدیر ‌ روزنامه جام‌جم ضمیمه چاردیواری یا به نشانی اینترنتی Jamejam @ 4divari بفرستید .

***

می‌گویند کشاورزی آفریقایی در مزرعه‌اش زندگی خوب و خوشی را با همسر و فرزندانش سپری می‌کرد. یک روز شنید که در بخشی از آفریقا معادن الماسی کشف شده و مردمی که به آن مناطق رفته‌اند، با کشف الماس به ثروتی افسانه‌ای دست یافته‌اند.

او که از شنیدن این خبر هیجان زده شده بود، تصمیم گرفت برای کشف الماس به آنجا برود. بنابراین زن و فرزندانش را به دوستی سپرد و مزرعه‌اش را فروخت و عازم سفر شد.

او به مدت 10 سال آفریقا را منطقه به منطقه زیر پا گذاشت اما الماسی نیافت و تنها چیزی که یافت این بود که شنیده‌هایش فقط حرف‌هایی پوچ بوده است. کشاورز عاقبت به دنبال بی‌پولی، تنهایی و یأس و نومیدی، خود را در اقیانوس غرق کرد.

اما بشنوید از زارع جدیدی که مزرعه را خریده بود. او روزی در کنار رودخانه‌ای که از میان مزرعه می‌گذشت، چشمش به تکه سنگی افتاد که درخشش عجیبی داشت. سنگ را برداشت و به نزد جواهر فروشی برد. جواهر فروش با دیدن سنگ گفت: این سنگ، الماسی است که نمی‌توان قیمتی بر آن نهاد.

زارع جوان به محلی که سنگ را پیدا کرده بود رفت و متوجه شد بخش عمده‌ای از مزرعه پر از سنگ‌های الماسی است که برای درخشیدن، تنها نیاز به تراش و صیقل دارند.

***

یادمان نرود ‌که گاهی آن‌چه در پی آنیم زیر پا یا در کنار ماست و تنها کافیست با دقت بیشتر اطراف خود را نگاه کنیم. ما برای کشف الماس‌های زندگی به هر جا سرک می‌کشیم، حال آن‌که بسیاری از ما در معدنی از الماس زندگی می‌کنیم.

علی مهربان