جام جم آنلاین - پژوهشگران با استفاده از دوربین‌های پرسرعت توانسته‌اند عملکرد نیش زنبور عسل را با جزئیات ثبت کنند. تصاویر نشان می‌دهد نیش جداشده از بدن زنبور همچنان به کمک سازوکار داخلی خود در عمق بافت پیش می‌رود و زهر را به محل آسیب منتقل می‌کند.
بررسی‌ها حاکی از آن است که این ساختار بسیار کوچک مانند یک پمپ دوگانه عمل می‌کند. دریچه‌های ریز درون نیش با باز و بسته شدن فشار لازم برای حرکت زهر را ایجاد می‌کنند و مانع بازگشت آن به عقب می‌شوند.
نیش زنبور علاوه بر کیسه زهر و محفظه پمپاژ دارای ماهیچه‌ها و اعصاب است. دو بخش باریک و تیز نیز با حرکت رفت‌وبرگشتی به نفوذ بیشتر نیش در پوست کمک می‌کنند.
وقتی زنبور کارگر انسان را نیش می‌زند خار‌های نیش معمولاً در پوست گیر می‌کنند و هنگام دور شدن حشره نیش از بدن آن جدا می‌شود. زنبور عسل برخلاف بسیاری از زنبور‌های دیگر معمولاً پس از نیش زدن انسان می‌میرد.
زهر زنبور ترکیبی از مواد شیمیایی مختلف است. یکی از این ترکیبات ملیتین نام دارد که نقش مهمی در ایجاد درد و التهاب ناشی از نیش ایفا می‌کند.
این پژوهش در نشریه علمی PNAS منتشر شده است. متخصصان توصیه می‌کنند نیش باقی‌مانده زنبور هرچه سریع‌تر از پوست خارج شود، زیرا تزریق زهر ممکن است پس از گزش نیز ادامه پیدا کند.
