حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
اینترنتی که مرا میپزد
امیرشهاب شاهمیری: از قدیم در فرهنگ ما این مثل رایج بوده که «مرد در 40 سالگی بهپختگی میرسد» و لابد این را از روی دنیادیدگی و تجربیاتی که در سفرها و خواندن کتابها و تلمذ خدمت استادهایی که مرد میبایست دستکم 40 سالی ریاضت بکشد تا به یک حداقلی در آنها برسد، میگویند.
داشتم فکر میکردم که من با کمک اینترنت چه عکسها و فیلمهایی از سراسر دنیا دیدهام و چه مطالبی خواندهام و چه نواها شنیدهام که پدربزرگ خدابیامرزم حتی روحش از وجود آنها خبر نداشته است.
پس اگر پدربزرگم در 40 سالگی به پختگی رسیده باشد، حتما من در 30 سالگی بدان نایل گشتهام و پسرم هم در 20 سالگی پخته خواهد شد!
بیشتر که فکر کردم، دیدم که من با توجه به این سرعت لاکپشتی دسترسی به اینترنت، هر روز موهبت دریافت چه مطالب مفیدی را از دست میدهم؟ یک گرمای ویژهای در سراسر بدنم احساس کردم، مثل تخممرغی که آبپز میشود!
من بدون اینترنت از کجا میتوانستم بفهمم که در تازهترین نسخه روزنامه از شهری دور افتاده در کشوری دوردست چه نوشته است؟ یا هزار جور موجود عجیب و غریب ته اقیانوس و دریاچههای گاز متان روی سیارات چند کهکشان آنسوتر چه شکلیاند؟ یا اصلا ترجمه همین متنی که الان نوشتهام به زبانی که حتی اسمش را هم نمیدانم، چه میشود؟
گفت و گو
