رستخیز عظیم عاشورا

این شکوه بی‌نظیر به گونه‌ای است که در عصر حاضر وقتی که به محرم می‌رسیم، حال و هوای مردم، به خصوص جوانان و نوجوانان مکتبی و حتی کودکان این دیار نیز تغییر می‌کند و خرد و کلان، همه و همه، برای تکریم مقام سالار شهیدان اباعبدالله الحسین(ع) و هفتاد و دو تن از یاران باوفایش در تمامی شهرها و روستاها به عزاداری و سوگواری می‌پردازند و خیمه‌هایی به یاد حسین و یارانش برپا می‌شود.

باز این چه شورش است که در خلق عالم است
باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است
باز این چه رستخیز عظیم است کز زمین
بی‌نفخ صور خاسته تا عرش اعظم است

سوگواران برزیگران دشت عشق، با عشق و ایمان و با خلوص نیت، در سوگ شهادت کربلاییان و سید و سالارشان امام حسین(ع) به نوحه و مرثیه‌خوانی می‌پردازند و سوگ سروده‌شان زمزمه عشق است و نوای اطاعت و عبادت؛ و این حقیقت بیانگر این نکته است که جوانان این سرزمین، در هر عصر و زمانه‌ای و با هر تیپ و سلیقه‌ای، و با وجود هجوم رسانه‌های الکترونیکی و اینترنتی، همچون همیشه راهشان حسینی است و الگویشان حسین(ع) است. آنها رهروان طریق ماندگار و تابناک بزرگ‌آموزگار عشق و آزادگی‌اند و هنوز نیز چون به نام حسین می‌رسند، با یاد مظلومیت سرخ و معترضش قطره اشکی از دیده و دل بر گونه می‌چکانند و به شرح آنچه ناباورانه بر او رفت، بر سر و سینه می‌زنند.

«لا یوم کیومک یا اباعبدالله»، عبارت آرامبخشی است که هر وقت مصیبتی دامنگیر ما می‌شود، با به زبان آوردنش، هم خود و اطرافیان خویش را به آرامش دعوت می‌کنیم، و هم یادی از مصیبت عظمایی می‌نماییم که بر فرزند عزیز فاطمه‌زهرا (س) ناجوانمردانه روا داشته شد و زمین و آسمان خون گریست.

نماز شام غریبان چو گریه آغازم
به مویه‌های غریبانه قصه پردازم

رضا رفیع