زاویه دید

گزارشگرانی که اعصاب بیننده رابه هم می ریزند

کد خبر: ۲۹۱۶

در حالی که نخستین سال قرن بیست و یکم به پایان خود نزدیک می شود، اصطلاحی که با عنوان عصر اطلاعات از آن یاد می شد، ابعاد متفاوتی یافته است با گسترش ابزار نوین ارتباطی همچون اینترنت و ماهواره ، دوره ای که با کلماتی نظیر دوران انفجار اطلاعات تعریف می شد، وارد مرحله ای کاملا نوین شده است ؛ به گونه ای که گاه این دوران انفجار اطلاعات را به شوخی یا جدی براحتی می توان در برخی از برنامه های گزارش فوتبال شاهد بود با وجود ابزارهای مورد اشاره ، اکنون در هر گزارش فوتبال خارجی می توان دید که چگونه گزارشگر، با انبوهی از اطلاعات ، تماشاگر را بمباران می کند اطلاعاتی گاه چنان عجیب و کاملا فردی درباره یک بازیکن که تماشاگر، حیران می ماند این اطلاعات چه دردی از او یا آن مسابقه دوا می کند؛ متاسفانه در دسترس قرار داشتن این انبوه اطلاعات ، شرایطی را پدید آورده که زیبایی شناسی گزارش فوتبال حداقل در ایران شکلی عجیب و غریب یافته است ؛ شکلی از گزارش که به همان اندازه اطلاعات مورد اشاره عجیب و غریب به نظر میرسد.متاسفانه برخی از گزارشگران فوتبال ، بدون توجه به برنامه ای که در حال گزارش آن هستند، همچون یک دستگاه خودکار اطلاعاتی عمل می کنند که بی وقفه در حال ارسال اطلاعات هستند در حالی که این ابزارهای ارتباطی مرجع ، همه اطلاعات را به شکل کامل و یکجا عرضه می کنند و این کاربران اطلاعات هستند که بنا به نیازهای خود، باید اطلاعات مورد نظرشان را دسته بندی و انتخاب کنند تا از میان انبوه این اطلاعات ، به شکلی کاملا منطقی ، آنچه را که مورد نیاز است ، به کار گیرند در حالی که استفاده کننده از اینترنت حق انتخاب و گزینش اطلاعات دارد، اما تماشاگر گزارش فوتبال ، عملا از حق انتخاب محروم است و ناچار باید به هر آنچه که گزارشگر فوتبال درباره آن حرف می زند، گوش بسپارد این روش ، هنگامی ابعاد ناخوشایندی پیدا می کند که در نهایت ، هدف اصلی برنامه ، یعنی گزارش فوتبال در بسیاری مواقع به فراموشی سپرده می شود طبعا در گزارش فوتبال ، اصل بر "گزارش بازی است و نه گزارش سرگذشت و سرنوشت بازیکنان آن مسابقه اگر گزارش بموقع و درست بازی فوتبال هدف اصلی است ، پس هر نوع بیان و ارائه مطلب باید با این هدف همسو باشد و به دنبال آن هر آنچه که در تمرکز برای رسیدن به این هدف خدشه یا وقفه ایجاد کند، امری ناپسند به شمار می رود تصور کنید که تماشاگر در حال تماشای مسابقه ای میان دو تیم باشگاهی ایتالیا یا بین دو تیم اروپایی ، آن هم به صورت زنده است در حالی که توپ در میانه زمین در حرکت است و به نظر می رسد یکی از تیمها طرح نقشه حمله ای را به سوی دروازه تیم مقابل تدارک می بیند، گزارشگر شروع به ارائه اطلاعاتی درباره اختلاف مربی تیم با صاحب باشگاه می کند توپ و بازیکنان لحظه به لحظه به دروازه حریف نزدیک و نزدیکتر می شوند و گزارشگر محترم ، وظیفه اصلی اش یعنی گزارش موقعیت را به دست فراموشی سپرده و سخنان پیشین خود را دنبال می کند از آنجا که انسان به طور معمول نمی تواند بر روی دو یا چند عمل همزمان تمرکز کند، این اتفاق در مورد گزارشگر هم مصداق پیدا می کند یعنی او نمی تواند هم بر روی بازی متمرکز شود و هم اطلاعات مورد نظر خود را بدون وقفه کلامی ، منتقل کند بنابراین تمرکز بر بازی را از دست می دهد و در حالی که خطری جدی دروازه حریف را تهدید کرده است او می کوشد حرفهای خود را کامل کند و نتیجه این می شود که در لحظه مناسب اصلا در نمی یابد که در زمین و نزدیکی دروازه چه اتفاقی افتاده است عدم درک گزارشگر از رویدادی که در زمین به وقوع پیوسته است ، منجر به برداشت اشتباه یا نتیجه گیری غلط او می شود و در نهایت این که ، او به جای این که اولین تماشاگر بازی و پل ارتباطی بازی با بیننده آن باشد، از بیننده عقب می افتد و با داوری و اظهار نظر اشتباه ، باعث سلب اعتماد بیننده می شود و از همه مهمتر این که ، با ارائه مطالبی حاشیه ای که در لحظه وقوع حمله و حتی در بیشتر مواقع اهمیت درجه دوم یا چندم دارند مانع تمرکز و در نتیجه لذت بردن تماشاگر می شوندارائه ظریف ، بموقع و با حجم مناسب اطلاعات نکته ای است که گزارشگران فوتبال باید به آن توجه جدی داشته باشند و این نکته را هم فراموش نکنند که گزارش بازی اصل است ، نه ارائه اطلاعات