جای خوبی برای اعتراف

میثم اسماعیلی: دفترچه خاطرات، جای خوبی است برای تمام کارهایی که کرده‌ایم و شاید نمی‌خواهیم کسی از آنها سر در بیارود؛ جایی که می‌شود براحتی و دور از چشم دیگران، اعتراف کرد به عاشقیت‌‌های دوران نوجوانی، تمام جیم زدن‌ها از مدرسه و گلایه‌های همیشگی از دوران سربازی و دانشگاه و غیره، اما این روزها لذت نوشتن کارهای پنهانی برای افراد مشهور، تبدیل شده است به بهانه‌ای برای کتاب نوشتن؛ یعنی همان خاطرات گذشته را در قالب کتابی منتشر کردن. لذت نوشتن‌های پنهانی جایش را داده است به همگانی کردن آن. اتفاقا در بیشتر این موارد این خاطرات بعد از سال‌ها چنان خبرساز شده که نویسنده‌های آن از انتشارشان پشیمان شده‌اند. نمونه معروفش گونترگراس، نویسنده مشهور آلمانی است که 2 سال پیش در کتاب خاطراتش اعتراف کرد در 17 سالگی در زمان جنگ جهانی دوم عضو شاخه جوانان نیروهای امنیتی آلمان (اس اس) بوده است. یعنی او فارغ از تمام محبوبیتش میان علاقه‌مندان ادبیات و هوادارانش اعتراف کرد یکی از سربازهای هیتلر بوده است! بعد از انتشار این کتاب، عده‌ای او را روشنفکر واقعی دانستند و عده دیگری هم او را سرزنش کردند اما فارغ از تمام این واکنش‌ها؛ انتشار خاطرات (اعترافات) او راهی شد تا بقیه نیز کتاب را وسیله خوبی بدانند برای اعتراف به تمام اشتباهات گذشته‌شان.