مکث

بلا‌تکلیفی ورزش پایتخت

ورزش تهران حداقل دو سه سالی است که رنگ آرامش به خود ندیده است. از زمانی که حجت‌الله خطیب از راس ورزش تهران کنار رفت تا جای خود را به تقی‌زاده بدهد، ورزش پایتخت نتوانسته‌ است از تمام پتانسیل‌های خود استفاده کند. مدیریت تقی‌زاده به 2 سال نیز نرسید و او جای خود را به مددی، مدیر جوان و البته ناآشنا به امر ورزش داد تا ظرف چند ماه مدیریتش با چالش‌های زیادی مواجه و به دنبال مشکلات مالی ایجادشده، مجبور به کناره‌گیری شود. محمد علی‌آبادی، رئیس وقت سازمان تربیت‌بدنی، که در 2 انتخاب قبلی خویش ناموفق عمل کرده بود، به جای آن‌که مساله را درست و حسابی حل کند، همان راه قبلی را رفت و اسبقیان، مدیرکل استان اردبیل را به تهران آورد، بدون توجه به این‌که آیا وی خواهد توانست مدیریت موفق خود در اردبیل را در ورزش تهران نیز ادامه دهد.

کد خبر: ۲۸۹۶۹۳

اسبقیان بعد از چند ماه فعالیت در تهران متوجه سختی‌های کار شد و با وساطت علی‌آبادی مجددا حکم ریاست ورزش استان اردبیل را از علی سعیدلو رئیس جدید سازمان تربیت بدنی دریافت کرد. در این میان ورزش تهران همچنان از حضور یک مدیر اهل فن و کاردان بی‌بهره است و تا به امروز روی فردی با ویژگی‌های مدیریتی لازم توافق نهایی صورت نگرفته است.

ورزش تهران آن‌قدر مهم و حساس هست که برای انتخاب مدیرش وسواس لازم صورت گرفته و فاکتورهای مورد نظر برای سپردن این مسوولیت مهم مورد توجه قرار گیرد، اما نه این‌قدر دیر که زمان براحتی تلف‌شده و ورزش پایتخت با گذشت 2 ماه از حضور سعیدلو در راس سازمان تربیت بدنی، همچنان نابسامانی را تجربه کند.

تا آنجا که اطلاع داریم طی همین مدت چند گزینه برای ورزش تهران از کانال‌ها و طرق مختلف به رئیس سازمان معرفی شده‌اند، حتی 10 روز قبل گفته می‌شد که انتخاب هادی حسینی، مدیر سابق تربیت‌بدنی مازندران قطعی شده، اما از آنجا که هیچ‌چیز را در ورزش تا دقیقه 90 نباید تمام‌شده دانست، نظرها از حسینی عبور کرد تا نام چهره‌های دیگری بر سر زبان‌ها بیفتد.

آنچه در این خصوص باید گفت، این است که ورزش تهران به مدیری قوی، کاردان و اهل فن نیاز دارد. ورزش پایتخت تعارف‌بردار نیست که بخواهیم هدایت آن را به مدیری سفارشی و بدون شناخت لازم از توان و قابلیت‌های فردی و مدیریتی‌اش، بسپاریم. ورزش تهران قلب ورزش ایران است و اگر نبض آن خوب بزند و مدیریتش بی‌نقص باشد، بار زیادی از ورزش قهرمانی ایران را بردوش خواهد کشید، آن هم با توجه به تجهیزات و امکانات بهتری که به نسبت دیگر استان‌ها و شهرستان‌ها در تهران وجود دارد. بنابر این حالا که چند سالی است ورزش پایتخت به صورت نیم‌بند اداره شده، باید مدیری متخصص و آشنا با عوامل محیطی و تاثیرگذار برورزش پایتخت را در راس آن گماشت تا با قدرت مشغول خدمت شود و دیگر نیازی نباشد که در کوتاه‌مدت عذرش را بخواهیم. اگر خوب دور و بر ورزش را بنگریم، هستند مدیرانی که توانایی این مهم را دارند.