آخرین روز‌های تابستان

این روز‌ها دم صبح‌ها بعد از سحر اگر پنجره را باز کنید بوی پاییز را که توی هوا موج می‌زند حس خواهید کرد و اگر به برگ‌های درختان چنار کنار خیابان‌ها دقت کنید، درمی‌یابید که روز به روز رنگ‌های زرد برگ‌ها بیشتر و بیشتر می‌شود تا درخت‌ها آماده برگریزان شوند.

این روز‌ها هوا گرم گرم هم که بشود باز روز‌ها پشت‌سر هم کوتاه‌تر می‌شوند تا خورشید مجال کمتری برای ماندن در آسمان داشته باشد. درست برخلاف ماه‌های آخر بهار و اول تابستان که روز‌ها مدام بلندتر و بلندتر می‌شدند.

حالا روز‌ها رو به کوتاهی می‌روند و شب‌ها بلندتر می‌شوند تا یواش یواش ابر‌های آسمان هم بیشتر شوند و پاییز با رگبار‌ها و رعد و برق‌هایش از راه برسد.

خیلی‌ها هستند که یکی از فصل‌های سال را بیشتر از بقیه دوست دارند، اما کمتر کسی هست که از فصل پاییز بدش بیاید. فصلی که از قدیم و ندیم فصل عاشقان لقب گرفته و همین عاشقان نام سلطان فصل‌ها را برایش انتخاب کرده‌اند.

پاییز با آن آسمان گرفته و درختان رنگارنگش، فصل زیبایی است، فصلی که همین طوری بی‌خود و بی‌جهت باعث می‌شود تا دل آدم بگیرد. هر کس برای این حزن پاییزی دلیلی می‌تراشد. خیلی‌ها آن را به آسمان ابری ربط می‌دهند و خیلی‌ها هم به تغییرات آب و هوا، اما چه فرقی می‌کند، مهم این است که دل آدم می‌گیرد و اتفاقا این دل گرفتگی و حزن پاییزی نه‌تنها مثل همه دل گرفتگی‌ها نیست بلکه زیباست و گاهی آدم را سبک می‌کند.

وقتی در کوچه یا خیابان‌ها قدم می‌زنی و برگ‌ها را تماشا می‌کنی که همین طور می‌ریزند، هم دلت می‌گیرد و هم لذت می‌بری از این همه زیبایی.