خداحافظی با اسطوره مقاومت

با هم بخشی از زندگینامه او را که در سایت جامع دفاع مقدس قرار دارد، می‌خوانیم.

آزادی خرمشهر: یک سال دیگر هم سپری شد و دومین عید نوروز هم در اسارت دشمن گذشت. یک روز اسرا برای هواخوری بیرون رفته بودند. لشکری یکی از نگهبانان عراقی را که با او دوست شده بود و گاهی برایش درددل می‌کرد، ناراحت و غمگین دید. وقتی علت را از او پرسید، نگهبان با افسردگی در حالی که مواظب اطراف خود بود، گفت: خمینی هرچه نظامی بوده در خوزستان جمع کرده. من نمی‌دانم ایران چقدر جمعیت دارد؛ ولی فکر کنم حدود 2 یا 3 میلیون جمعیت و نیرو در خوزستان هست. هر کجا را که نگاه می‌کنی، جمعیت موج می‌زند. الان جنگ در جبهه‌ها به طور شدیدی ادامه دارد و نیروهای عراقی از همه جاهایی که ابتدای جنگ گرفته بودند، به وسیله نیروهای ایرانی به عقب رانده شدند. حدود 18 هزار عراقی اسیر و 25‌هزار نفر هم کشته شده‌اند. ماموران صدام، فرماندهانی را که عقب‌نشینی یا فرار کرده‌اند، دستگیر و اعدام می‌کنند. جبهه‌های جنگ در حال حاضر در خاک عراق است و خرمشهر و بستان، سوسنگرد، قصرشیرین و مهران پس گرفته شده و نیروهای ایرانی پشت دروازه‌های بصره هستند. این اخبار را دوستانم که از جبهه برگشته‌اند یا فرار کرده‌اند، برایم گفته‌اند.

لشکری با شنیدن این اخبار گویی از شادی پر درآورده بود؛ ولی وقتی ناراحتی نگهبان عراقی را دید، او را دلداری داد و به او گفت خدا بزرگ است، جنگ تمام می‌شود، ناراحت نباش!

هنگامی که به آسایشگاه برگشت، لشکری تمام گفته‌های سرباز عراقی را برای ارشد بازگو کرد و او هم با خوشحالی موضوع را به همه گفت. همان روز بعد از ناهار از طبقه بالا که تعدادی از اسرای خلبان را آنجا اسکان داده بودند، ضربه‌هایی به شکل مورس شنیده شد. آنها رادیو داشتند و اخبار دریافتی را به شکل مورس به همه مخابره می‌کردند. اسرا مورس‌خوانی کردند و متوجه آزادی خرمشهر شدند. ناگهان همه از شدت خوشحالی تکبیر گفتند. نگهبانان از این عمل غیرمنتظره تعجب کردند و ارشد بلافاصله از همه خواست تا خود را کنترل کنند تا عراقی‌ها پی به وجود رادیو در طبقه بالا نبرند. با انتشار این خبر، بار دیگر موج شادی و شعف همه جا را فراگرفت.