آیا آدم‌های معمولی، خواب لینوکس را می‌بینند؟

و بی‌شک، تمام این تعریف‌ها را با معیارهای خاص خود، می‌توان درست فرض گرفت.

من به‌شخصه خودم را یک آدم معمولی تعریف نمی‌کنم، هر چند که وقتی با برخی از کاربران عمیق و سخت‌کوش لینوکسی صحبت می‌کنم، کاملا احساس کودکی نابخرد را دارم، اما در جامعه کوچک اطرافم، یک خوره لینوکس به‌حساب می‌آیم و معمولا حتی تماس‌هایی از طرف دوستان و آشنایان می‌شود که مسایل ساده‌ای چون کپی و پیست در لینوکس را تا راه‌اندازی یک شغل به‌طور اتوماسیونی با لینوکس از من می‌پرسند. بنابراین گمان می‌کنم که همین کافی باشد تا من معمولی نباشم. اما، بیایید به این مقیاسی که من درست کردم، نگاهی بیاندازیم:

می‌توان دانش هر شخصی از کامپیوتر را در یکی از درجه‌های بالا قرار داد. قطعا این درجه‌ها دقیق نیست (اصلا چطور چنین چیزی می‌تواند دقیق باشد؟)، اما بیایید از آن استفاده کنیم. ناامید کسی است که اصلا نمی‌داند چطور از یک ماوس می‌شود استفاده کرد و اعجوبه هم که خود، خودش را شرح می‌دهد. یک آدم معمولی، در لینوکس، مایل به یادگیری است، اما از طرف دیگر، در ویندوز واقعا با دانش است.

اگر شما نیز هنگام کار با ویندوز و حل مشکلات آن، هیچ مانعی را سر راه خود نمی‌بینید، قطعا شما نیز می‌توانید با کمی میل به یادگیری، به لینوکس بروید و یکی از ده‌ها توزیع لینوکسی را انتخاب کنید. اگر اعجوبه هستید، اگر تا به‌حال سیستم عامل ننوشته باشید، قطعا سیستم عامل امن‌تر برای‌تان مناسب است، و اما اگر دانش شما از کامپیوتر و اجزای آن، قابل قبول است، فقط به خاطر آن‌که لوگوی FreeBSD زیباست، سراغ آن نروید! توزیع‌های کاربردی‌تر و ساده‌تری چون فدورا و اوبونتو وجود دارند. منبع‌باز قطعا آینده‌ای آزاد را برای همه ما در اختیار خواهد گذاشت.